Met dank aan Hasel voor het merendeel van de samples, konden we een line-up van 8 verschillende Wolfburns neerzetten, in twee shifts. We besloten tijdens het proeven wel wat geuren en smaken te spuien, maar scores voor onszelf te houden tot na het sample, eens zien in hoeverre onze beoordelingen overeenkomend of juist uiteenlopend zouden zijn.
Wat direct opviel: de eerste vier tegelijkertijd ingeschonken, even direct sniffen aan de glaasjes en... was dit nou gewoon vier keer hetzelfde??? De eerste misschien iets lichter dan de rest, maar de initiële geur van alle vier lag volledig in elkaars verlengde, heel bijzonder. Willum en ik keken elkaar vertwijfeld aan, dit zou wel eens gauw klaar kunnen zijn. Maar één van de whisky-wijsheden is dat je whisky vooral ook de tijd moet geven, dus laten we vooral gaan kijken hoe de afzonderlijke whisky's zich zouden ontwikkelen.
1. Wolfburn 3yo Hand Crafted, 46%
Dit begint niet heel overtuigend. We halen allbei wat grassigs uit de geur, wat zoetigs ook, vanille. De smaak is vooral zoetig, wel redelijk stevig, niet waterig, zeker niet. Maar er gebeurt weinig, moeilijk te onderscheiden smaken. Willum vindt hem in de finish wat bitter wegtrekken nog, ik haal dát er niet uit, wel een soort heel licht branderig randje, zonder hem nou direct rokerig of geturfd te kunnen noemen.
Oordeel:
Willum: 81 - 80 - 78 = 80 pt.
Dre: 81 - 80 - 80 = 80 pt.
Gauw door naar de volgende.
2. Wolfburn Lattitude, 46%
Een travel retail exclusive op ook 46% (de basis sterkte van de meeste Wolfburns, lichter ga je ze sowieso niet aantreffen).
De geur van de Lattitude is nu toch wel een stuk voller dan de Hand Crafted, er komt naast wat citrus ook duidelijk een houtvuurtje door. Willum haalt er ham en zelfs hamka's uit, ik neig meer naar wat nepleer, het 'Scapino-effect' noem ik het vaak, die aparte geur die op de afdeling van de goedkope sportschoenen hangt. Maar zeker niet onaardig.
In de smaak ook duidelijk voller, honingdrop nu, en ook weer duidelijk een open haard-achtige rooksmaak erin, wat ook in de middellange afdronk doorzingt.
Oordeel:
Willum: 83 - 84 - 82 = 83 pt.
Dre: 83 - 83 - 82 = 83 pt.
We zijn weer verrassend eensgezind, kijken wat nummer drie ons brengt:
3. Wolfburn From The Stills - Autumn 2018, 46%
In de line-up hebben we ook een drietal van de 'From the stills 2018' reeks, waaronder deze Autumn variant.
In de geur wordt ie aanvankelijk echt rokeriger en zelfs wat turfachtiger dan de eerdere twee. Maar na de eerste twee geproefd te hebben en we bij deze terugkomen, zijn we beiden verrast: Waar is de rook opeens gebleven? Helemaal weg, bloemig opeens, en fruitig, citrus. Pas na nog weer een tijdje komt de rook toch weer een beetje terug, bijzonder.
In de smaak is het nu ook wat rustig, fruitig, sinaasappel, met later ook weer het houtvuur rookje. Ook in de finish nog zachtzoet met een licht hintje rook, bij Willum blijft ie wat langer hangen, bij mij is de finish redelijk snel weg.
Oordeel:
Willum: 84 - 83 - 81 = 83 pt.
Dre: 83 - 82 - 81 = 82 pt.
4. Wolfburn From The Stills - Summer 2018, 46%
De zomer-variant, en de naam lijkt goed te passen: Licht en fruitig, wat bloemig ook in de geur, sinaasappel. Willum neigt nog meer naar druiven en kiwi ook. Sowieso best aangenaam, al is het niet heel overtuigend, de geur.
In de smaak nog steeds wel fruit, sinaasappel, wat zoete tonen. Het is zeker niet dun, toch heeft ie een ietwat vlak gevoel, er lijkt meer in te zitten dan er uit komt nu. In de finish nog steeds zoet, middellang. In deze voor het eerst geen enkel spoortje van rook te vinden overigens.
Oordeel:
Willum: 83 - 82 - 80 = 82 pt.
Dre: 82 - 83 - 83 = 83 pt.
Tijd voor de tweede shift van vier, waaronder een drietal van >50% Abv, de verwachtingen worden nu wat hoger...
5. Wolfburn From The Stills - Winter 2018, 46%
Ook bekend als 'The special Christmas Release'. Winter, Kerstmis, we denken direct toch aan warme tonen, sherry wellicht, rokerig, houtvuurtje. Maar niets van dit alles, deze had wellicht beter 'Summer part Two' kunnen heten. Lekker fris, fruitig, bloemig, ook duidelijk witte peper in de geur.
In de smaak verdwijnt het fruitige, blijven vooral zoete tonen over, en beduidend minder overtuigend dan de geur. In de finish wordt het nog saaier, verdwijnt ook de zoetheid, en blijft er nog maar weinig over opeens. Deze dooft als een nachtkaars, dus tóch een relatie met Kerst, we snappen hem nu
. Oordeel:
Willum: 85 - 82 - 80 = 82 pt.
Dre: 85 - 83 - 81 = 83 pt.
6. Wolfburn The Kylver Series 4, 50%
Eindelijk nu eentje die hoger in de alcohol zit, eens zien wat dat gaat brengen. Wat opvalt is dat de geur erg vol is vergeleken met de voorgaande Wolfburns. Nu duidelijk meer rook en wat turf, en zoetig ook, en wat fruitig, ik neig meer naar sinaasappels, Willum naar appels en citrus.
Ook in de smaak erg intens en stevig, wat ons opvalt is hoe mooi de alcohol al in de whisky is geïntegreerd, we hebben het hier namelijk over een whisky van 3 jaar en een beetje, maar hij smaakt al echt veel volwassener, mooi hoor. Weer een mix van wat rook, lichte turf, en nu vooral ook zoete tonen, karamel. Die zachte rokerigheid zet door in de best lange finish.
Oordeel:
Willum: 87 - 86 -85 = 86 pt.
Dre: 86 - 86 -85 = 86 pt.
7. Wolfburn 2015, 58,8%
Een Single cask botteling nu, exclusief gebotteld voor België en Luxemburg. 3,5 jaar oud, en 58,8% Abv, kom maar op!
De geur is gelijk volop aanwezig, fris, fruitig, bloemig, citrus, zoet, vanille. Wat meloen en mint ook. Vol goede moed nemen we een nip en... daar is ie, die volle dreun in je gezicht! Zo, deze komt binnen zeg. De geur was vol maar fris en uitnodigend, en dan krijg je zó een dreun. Erg intens, misschien een beetje té, maar zowel Willum als ik schuwen de intense en hoog op de alcohol zittende whiskies niet, dus we kunnen dit ook wel weer prima waarderen eigenlijk. Want ondanks de enorme intensiteit valt wél weer op dat het wel echt één geheel is al, de alcohol is echt al mooi geïntegreerd ook weer, niets van een bittere afzonderlijke laag te bespeuren, en dat is toch knap voor weer zo'n hele jonge whisky. Naast de punch ook weer veel zoete smaken, wat popcorn, karamel. In de finish wordt de stevige en zoete toon doorgezet.
Oordeel:
Willum: 87 - 87 - 86 = 87 pt.
Dre: 87 - 87 - 86 = 87 pt.
8. Wolfburn 2014, 55,8%
De laatste in de reeks, deze keer een weer 3 jaar oude, nu dan speciaal gebotteld voor whiskysite.nl. Gerijpt op Spanish oak ex Sherry cask. Deze hadden we vanwege de alcohol aanvankelijk als 7e ingepland, maar na een korte geurimpressie waren we beiden overtuigd dat deze beter de afsluiter kon worden.
De sherry invloeden zijn direct aanwezig, veel rood fruit, melkchocolade, wat caramel. Mooie volle geur.
In de smaak valt op dat deze verrassend 'zacht' is voor een dergelijk toch vrij hoog Abv. Weer is de alcohol weer mooi geïntegreerd in de whisky, weer best heel volwassen voor zo'n jonge whisky. Veel rood fruit, chocolade weer, een beetje leer misschien nu ook. In de afdronk dezelfde smaken, licht drogend nu, vrij lange finish. Mooi in balans, geur, body en finish liggen erg mooi in elkaars verlengde.
Oordeel:
Willum: 87 - 87 - 87 = 87 pt.
Dre: 87 - 88 - 87 = 87 pt.
Na deze dieptetasting van Wolfburn kunnen we wel een aantal conclusies trekken:
Wolfburn maakt zeker geen slechte whisky. Echter: Doordat ze al heel jonge whisky bottelen en dit vaak terugbrengen naar 46%, gaat veel van de smaak en overtuiging verloren. De whisky heeft te kort gerijpt om veel smaak van het vat op te nemen, om vervolgens door het afwateren ook aan intensiteit in te boeten. Althans, dat leek ons de meest plausibele verklaring
.Als we de whisky op hoger Abv nemen, valt namelijk direct op dat de alcohol wél al echt goed geïntegreerd is, en er al hele mooie en vrij volwassen drank ontstaat, die beduidend beter en smaakvoller is.
Oftewel: Voor de bravere jonge Wolfburns op 46% lopen we niet warm, maar voor eentje op vatsterkte of in ieder geval >50% is onze interesse absoluut gewekt!
En wat verder opviel was onze eensgezindheid. Zoals gezegd hielden we onze scores aanvankelijk voor onszelf, om daarna tot de conclusie te komen dat we soms exact en anders hooguit een puntje hoger of lager uitkwamen.
De unanieme winnaar was dan ook de 2014 op ex-Sherry, op de voet gevolgd door de Single cask botteling voor België en Luxemburg.
.
