Geur: oe, da's een mooie gelaagde geur: houtwerkplaats, beetje medicinaal/rokerig, maritiem. Een aangename fruitigheid ook: sinaasappel/druif. Het maritieme drukt zich uit in een zeebriesje, bokking en de olie die overblijft als je de tonijn uit een blikje hebt gepulkt. Old school peaty dus. Doet me aan oude Caol Ila denken, maar dan minder teerachtig, frisser. Ik ruik tussen de peat nu ook iets meer tropisch rijp fruit.
Smaak: krachtige binnenkomst: vanillebiscuitjes, rookoven. Fris, mooi rijp, niet over-oaked. Smeulende kooltjes, brandend naaldhout. Hele lichte kamferachtige tonen ook. Met water wordt ie wat ruwer, net als de geur.
Afdronk: citroenzuurtjes, rook, beetje jodium, gemberkoekjes. De finish blijft maar doorgaan en doorgaan. Damn.
Samenvatting: een prachtige oude peater. De maritieme/medicinale/rokerige tonen zijn mooi in balans en vrij clean zelfs. Ondanks de leeftijd een prima, niet opdringerige, vatinvloed. Door een dram als deze snap ik waar Port Ellen zijn reputatie aan verdiend heeft.
1e-indrukscijfer: 91.
Kostte deze ooit maar 150€? The times they are a-changing.
maar goeie oude turf is niet per definitie onbetaalbaar omdat PE onbetaalbaar geworden is