Het Whisky Forum

Toen ik nog niet zo lang whisky dronk, was ik altijd erg content als ik een nieuwe fles kon open trekken. Op een of andere manier leek de whisky dan beter. Tegenwoordig is het eerder andersom. Bij de laatste flessen die ik open heb getrokken, vond ik de whisky wat tegen vallen, maar na een tijdje bevalt de whisky stukken beter. Een goed voorbeeld is de Wee Beastie. Het eerste glas dacht ik: "Ach, wel leuk." Nu de fles bijna leeg is, zou ik zo weer een andere gaan halen.

Wat denken jullie? Verandert de smaak zodra er lucht in de fles komt, of zou de verklaring er eerder in zitten dat ik bij een tweede glas meer gewend ben aan de smaak van de whisky? Dat zou niet verklaren waarom ik dit ook heb bij flessen die ik al ken. Misschien is er nog een betere verklaring?

-Roy- schreef:Toen ik nog niet zo lang whisky dronk, was ik altijd erg content als ik een nieuwe fles kon open trekken. Op een of andere manier leek de whisky dan beter. Tegenwoordig is het eerder andersom. Bij de laatste flessen die ik open heb getrokken, vond ik de whisky wat tegen vallen, maar na een tijdje bevalt de whisky stukken beter. Een goed voorbeeld is de Wee Beastie. Het eerste glas dacht ik: "Ach, wel leuk." Nu de fles bijna leeg is, zou ik zo weer een andere gaan halen.

Wat denken jullie? Verandert de smaak zodra er lucht in de fles komt, of zou de verklaring er eerder in zitten dat ik bij een tweede glas meer gewend ben aan de smaak van de whisky? Dat zou niet verklaren waarom ik dit ook heb bij flessen die ik al ken. Misschien is er nog een betere verklaring?

Ik herken dit, maar vooral van whisky met een (zwaar) sherry karakter.
Sommigen leken rond het moment dat de fles voor de helft leeg was en er zuurstof bij was gekomen totaal niet meer op hoe ze waren toen de fles net open ging. Vaak veel "opener" (meer geur en smaak), ronder, fruitiger, zoeter. Ik heb daardoor wel geleerd een fles in elk geval niet te beoordelen op hoe hij is als hij net open is, of er in elk geval rekening mee te houden dat de whisky nog (flink) beter kan worden.

Grappig genoeg merk ik dit verschil bij peated whisky's minder. Maar die drink ik eerlijk gezegd ook veel minder tegenwoordig.

Ik merk/heb dit nu met een fles Sazerac Straight Rye.
Lijkt wel of deze steeds zoeter wordt. Gisteravond had ik het idee een Grand Marnier in het glas te hebben (niet overdrijven nu)


Dirk

Voor mij is dit ook wel herkenbaar. Vaak optimaal tussen 3/4 en 1/3 gevulde fles. Maar er zijn ook whisky's waarbij ik van de eerste teug al erg blij word.

Whisky op sherry wordt vaak daadwerkelijk beter, peated kan soms nogal slap worden als je de laatste 1/3 of minder te lang in de fles laat.

Los van de smaak heb ik altijd veel zin om flessen leeg te maken. Dat ruimt zo lekker op. Of misschien is het bodemdrang.
De kurk van een nieuwe fles poppen is ook een heerlijk gevoel. De 1e dram vind ik altijd de spannendste. Een soort eerste date, maar dan met whisky

AquaVitae schreef:Whisky op sherry wordt vaak daadwerkelijk beter, peated kan soms nogal slap worden als je de laatste 1/3 of minder te lang in de fles laat.

Los van de smaak heb ik altijd veel zin om flessen leeg te maken. Dat ruimt zo lekker op. Of misschien is het bodemdrang.
De kurk van een nieuwe fles poppen is ook een heerlijk gevoel. De 1e dram vind ik altijd de spannendste. Een soort eerste date, maar dan met whisky

+1! Mooi omschreven!