Beleggen/investeren in whisky, belegging of speculeren

[JayDie]

Zie een interview met Michel Kappen van The Whisky Talker over Beleggen in Whisky en The World Whisky Index.

[Dropkick]

Ik krijg een beetje een vieze smaak in mijn bek van mijnheer Kappen en zijn trawanten.

"Onze klanten zijn geen liefhebbers, maar investeerders."

Dit stimuleert het moedwillig prijzen van een product opdrijven voorbij de initiële vraagprijs tot in de regionen van "wat de gek er voor geeft". OK, een kanttekening is dat hij zich voornamelijk richt op de oudere whiskies, jaren geleden al gebotteld, maar de volgende stap is natuurlijk gewoon direct bij release alle limited bottelingen in zo'n grote mogelijk aantallen van de markt aftrekken. Creëer schaarste, de vraag neemt toe, en presto, een jaar later zijn je Octomore / Saint Phallus / Ardbeg Super Peaty Power Punch twee keer zoveel waard.

Offtopic:
Nu ik me zo boos zit te maken over een luxe-product als whisky, bedenk ik me ineens hoe onkies het speculeren met voedselprijzen wel niet is...

[Piet]

Offtopic:
Nu ik me zo boos zit te maken over een luxe-product als whisky, bedenk ik me ineens hoe onkies het speculeren met voedselprijzen wel niet is...

En dat is tegenwoordig wellicht de grootste en niets ontziende financiële markt, termijnhandel in grondstoffen en nu het wat minder gaat meer en meer in voedingsmiddelen. Het schijnt ook zijn goede kanten te hebben ja ja ...

[macoffringa]

De een verzamelt speldjes, de ander suikerzakjes, een derde postzegels, een vierde whisky, een vijfde
miniatuur autootjes en er zijn ook nog mensen die sigarenbandjes verzamelen.
Ik zie eigenlijk geen verschil. Het is met elke verzameling hetzelfde - wat de gek ervoor geeft.
Als iemand voor dat ene exemplaar dat hij nog niet heeft en waarvan hij denkt dat het zijn verzameling
compleet maakt, een fortuin wil neerleggen, is dat zijn zaak.
Ik verzamel zelf anecdotes. Da's betaalbaar en geeft me grondstof voor nieuwe artikelen en nieuwe boeken.
Ieder zijn vermaeck

PS Mijn persoonlijke mening: whisky is gemaakt om te drinken.

[Coat]

Hoi Hans,

Eén groot verschil. De heer Kappen heeft het niet over verzamelen, maar over beleggen in whisky. Hij spiegelt de vaak onkundige investeerder dus een rendement voor. Ik zet daar (voorzichtige) vraagtekens bij. Maar de andere kant van de medaille: in mijn vorig leven was ik onder andere de manager van een beleggingsafdeling en de voorgespiegelde rendementen op aandelenportefeuilles, door ons vaak geadviseerd, werden niet altijd (en nu ben ik heel mild naar mijzelf toe) gerealiseerd.

Renie

[macoffringa]

Dank voor de terechte aanvulling Renie.
Sommige verzamelaars denken als beleggers, maar ik denk dat dat andersom niet zo vaak het geval is

[Kay]

Sommige verzamelaars denken als beleggers, maar ik denk dat dat andersom niet zo vaak het geval is

Ik denk dat als je als verzamelaar een fles koopt waarvan je denkt dat ie ooit meer waard gaat worden, hem waarschijnlijk toch niet verkoopt als dat moment gekomen is. Tenzij de toename echt exponentieel is misschien. Dat heb ik zelf althans...
Voor een investeerder die niets om het product zelf geeft geldt dat natuurlijk niet.

[Valon]

Ik denk dat als je als verzamelaar een fles koopt waarvan je denkt dat ie ooit meer waard gaat worden, hem waarschijnlijk toch niet verkoopt als dat moment gekomen is. Tenzij de toename echt exponentieel is misschien. Dat heb ik zelf althans...
Voor een investeerder die niets om het product zelf geeft geldt dat natuurlijk niet.

Sprak vandaag met een Amerikaan die zeldzame flessen opkoopt en ze na een jaar of tien aan luxe uitgaansgelegenheden verkoopt. Per glas vang je er zo enorm veel meer voor. Zeker als je de doelgroep in huis hebt die niet naar het geld om kijkt.

Win-win.

Zet je toch weer aan het denken.

[Yapi]

ik moest er onlangs weer aan denken, aan dat investeren in whisky. Op mijn whiskybase stonden 2 flessen Glengoyne MOS 72.
De laatste maanden kreeg ik echt ontelbare berichten met voorstellen ivm ruilen of kopen. De één al serieuzer dan de ander.

Uiteindelijk heb ik mijn 2 flessen toch weggedaan. Heb de whisky geproefd op een proeverij, en besloten dat ie me geen 700 euro waard was.
De ene fles heb ik verkocht voor 700 euro (aankoopprijs was 300 eind vorig jaar) en de tweede geruild voor een fles Glen Grant 72 perfect dram (93 op whiskybase) en een fles Caperdonich 72 the whisky man. (92,41 op whiskybase). Van de laatste zijn dacht ik maar 65 flessen op de markt, is ook nog nooit geveild. Met die 700 euro ook weer mooie flessen kunnen kopen.

Dus voor mij is het iets van: van dure flessen bekijk ik de waarde, als ik vind dat ze zoveel niet waard zijn voor mij mogen ze weg. Maar ik merk ook dat ik sowieso moeite ga hebben om flessen te openen die zo'n 600 euro waard zijn... das toch snel drams van 30 euro het glas Dus ik zit daar een beetje in een tweespalt. Je kunt voor 200 euro een heerlijke fles kopen, die je zeker wilt open doen. Maar als ie plots 500-600 waard wordt, komt bij mij de twijfelaar op de proppen. Daar kun je toch weer andere leuke dingen mee kopen natuurlijk

het blijft toch vooral een passie voor het drinken van whisky, het verzamelen komt eerder vanzelf, en het verkopen of ruilen heeft gewoon als gevolg dat ik nog meer kan kopen. Interessant op zijn minst!

[johan brugge]

Ola, nu verbaas je mij toch een beetje. Ik had nooit gedacht dat je ze allebei zou weg doen. Sterk van je. Maar ik begrijp heel goed wat je bedoelt en ik ben het helemaal met je eens. Alleen heb ik het zelf nog nooit gedaan. Ik heb in al die jaren slechts één keer een (geopende) fles snel na aankoop weer verkocht omdat ik redelijk ontgoocheld was. Ik weet echt niet of ik mijn "in waarde gestegen" flessen zomaar van de hand zou zoen.

[vmk]

Voor mij is het inmiddels wel duidelijk dat als je echt geld wil verdienen met whisky, je geen liefhebber moet zijn. Zo simpel is het. Als een waardevolle whisky echt lekker is, wat vanzelfsprekend erg subjectief is, blijft het moeilijk om er afstand van te doen.
De '72 GlenDronach's die ik heb, verkoop ik de komende jaren echt niet. Gelukkig heb ik een batch dubbel. Het is het beste GlenDronach jaar, de '72 voorraad lijkt bijna op te zijn en de '71 (ouder, maar kwalitatief minder jaar) wordt momenteel in de laatste batch al uitgezet tegen een een rrp van bijna 700 pond. In de toekomst wil ik er minimaal 1 openmaken.
Daarentegen heb ik ook een Highland Park The Sword staan. Alleen uitgebracht voor de Taiwanese markt. Liep ik per toeval tegen aan. Heb ik geen gevoelswaarde bij, dus als daar iemand een flink bedrag voor wil betalen, dan mag zo'n fles weg.

Ergo: geef je niets om whisky, dan vergemakkelijkt dat de handel .

[totalatool]

Eigenlijk doe ik hetzelfde als wat Yapi Bart hierboven beschrijft. Ik koop graag mooie flessen, eigenlijk altijd met het doel ze op een mooi moment te openen, maar als ze dan (veelal na verwachting zelfs) flink in waarde stijgen, dan wordt het bijna onmogelijk ze nog te openen en kies ik er soms voor om ze te ruilen.
Verkopen om de rekening van de electriciën te betalen was hopelijk toch echt een eenmalige actie, want daarmee werd mijn collectie kleiner en armer en dat was niet echt leuk.

Ik merk sowieso wel dat ik (steeds meer) moeite heb om zeldzame flessen te openen, maar mijn doel is nog nooit geweest om ze met winst te verkopen en er iets anders mee te doen dan nieuwe whisky aan de collectie toevoegen.

[Banzai]

Interessante video (voor sommigen onder ons) over investeren in whisky:

[Pellie]

Black Bowmore kopen jongens haha!!

[totalatool]

Voor 20% winst zou ik een flesje whisky niet snel verkopen.

Gaat het om meer dan 200% of zelfs 300% of meer -en dat soort waardeontwikkeling heb ik in mijn eigen collectie diverse malen meegemaakt- dan wordt de overweging toch wel gemaakt om te ruilen of verkopen om andere mooie flessen aan te schaffen. Toch gaat ook dat lang niet altijd op, want anders had ik bijvoorbeeld allang de fles Balvenie Tun 1401 batch 1 of m'n Lagavulin 1993 Islay Jazz 2011 niet meer moeten hebben.