Het Whisky Forum

Voor onze jaarlijkse studiereis zijn wij, Yorick, Vincent, Kees en uw verslaggever, dit jaar afgereisd naar de highlands. Dit is onze 2de trip naar deze regio alleen dit keer is het wél gelukt om Orkney mee in te plannen.

Als organisatie van Whisky aan het Strand gaan we ieder jaar naar Schotland (mogelijk een volgend jaar naar Ierland?). We noemen dit thuis "studiereis" maar we doen dit eigenlijk om onszelf een beetje te belonen voor de tijd en energie die we steken in het organiseren van ons festival op Goeree-Overflakkee.

De voorpret is net als voorgaande reizen al begonnen met het plannen en boeken van vliegtickets, veerdiensten, accommodaties en uiteraard de mooiste tours en tastings!

Omdat Orkney in het programma zit besloten om ook twee ochtenden daar te besteden aan het bezoeken van historische sites. Ahum, dat liep de 2de ochtend iets anders……

Dag 1: heenreis en 8Doors.
Vroeg vertrokken om de eerste vlucht van Schiphol richting Aberdeen Dyce te nemen. Bij het vliegveld onze huurauto opgehaald en direct begonnen aan de 5,5 uur durende rit naar John ‘O Groats!
Tijdens onze vorige trip naar de Highlands hadden we de oprichters van 8Doors distillery reeds ontmoet. Kerry en Derek hebben ons toen rondgeleid in de distillery die nog afgebouwd moest worden. Hun passie en mooie initiatief heeft ons toen doen besluiten om direct lid te worden van 874 Club.

Bij aankomst waren we verrast om te zien dat er al uitbreidingen in uitvoering waren.
Ondanks dat hun eerst gevulde vaten al whisky mag worden genoemd hebben ze besloten om deze nog langer te laten rijpen om een nog mooiere 1ste botteling te verkrijgen.
Om toch de hard benodigde inkomsten te vergaren is er vanaf het begin al Gin geproduceerd en hiernaast brengen ze onder het Seven Sons label (https://www.8doorsdistillery.com/sevensons) whisky’s uit en hebben ze een prijswinnende liqueur ontwikkeld: Five Ways. Zelf gecreëerde blends en vaten van andere distillery’s zoals een licht rokerige Teaninich.
Om even ‘uit te rusten’ van de autoreis zetten we ons neer in het bezoekerscentrum en nemen een flight met de Seven Sons 18yo blend, 13yo Blend, 10yo peated Teaninich en de Five Ways Blended likeur.

Hierna ontvangt Kerry ons met alle egards en leid ons rond door de distillery waar we een leuk gesprek hebben met distiller Ryan Sutherland die uitgebreid verteld over experimenten met verschillende graan en gist soorten en de duur van fermentatietijd (één keer zelfs, per abuis, 400 uur!!!).

Het warehouse ligt al nokvol met gevulde vaten en bottelingen voor Seven Sons (binnenkort komt er een 19yo Tullibardine uit, deze staat afgesloten achter hekken gebotteld en al gereed) en zijn dus plannen om een extra warehouse te gaan bouwen.
Na de rondleiding krijgen we ruim na sluitingstijd nog een sample te proeven van hun peated new make spirit en kopen we ieder nog een flesje van de een of andere botteling. Ik koop de 10yo Teaninich uit een ex-peated cask Teaninich 2015.

Onderweg naar ons hotel in Thurso stoppen we nog even bij Dunnet Head maar helaas hebben de puffins een meer beschut onderkomen gezocht, er staat een behoorlijke bries uit het noorden.

Dag 2: Orkney en Highland Park
Vroeg uit de veren voor ontbijt in het (tegenvallende!) hotel zodat we de eerste ferry van Scrabster naar Stromness kunnen halen.
De overtocht verloopt voorspoedig ondanks de stevige bries uit het noorden.

Direct na aankomst op Orkney besluiten we eerst om te stoppen bij de Ring of Brodgar, een stenen cirkel die hier zo’n 5000 jaar geleden is geplaatst.

Na een leuke rit via verschillende binnenwegen en langs mooie lochs rijden we naar Skara Brae waar we deze bijna twee eeuwen geleden ontdekte nederzetting waar vermoedelijk een groep mensen heeft gewoond tussen 3180v.C en 2500v.C. Beide historische sites zijn indrukwekkend en interessant om te bezoeken.

Onderweg naar Kirkwall stoppen we nog bij Wideford Hill waar we na een stevige wandeling deze chambered cairn, een 5000 jaar oude graftombe, bezoeken en inklimmen.

De huurauto parkeren vlakbij ons vakantiehuis in Kirkwall en wandelen naar Highland Park waar we de Cask Strength Experience geboekt hebben (the rare&exclusive experience á £1600 p.p. was helaas niet te boeken deze dag) .
Onze host neemt ons als eerste mee naar Warehouse 12 waar cask 6282 op ons ligt te wachten, gevuld in 2004 dus een 22 jaar oude Oloroso gerijpt snoepje straight from the cask. Prachtig, en achteraf het mooiste wat we te proeven krijgen!

In dit warehouse verteld hij ons dat Highland Park volledig is gestopt met verkoop van vaten en/of spirit aan onafhankelijke bottelaars. Als dit waar is komt er dus over een flink aantal jaren een einde aan de ‘secret Orkney’ en 'Whitlaw' bottelingen van onze favoriete IB’s.

Of het echt waar is weten wij natuurlijk niet, immers in de hierna bezochte moutvloer verteld hij dat Highland Park alle benodigde gerst voor hun proces ter plaatse wordt gemout en volgens ons is dit toch echt slechts voor 25% van hun totale capaciteit van toepassing.
Het recent vernieuwen van de houten washbacks naar RVS zou volgens hem ook geen enkele invloed op smaak hebben en ook dit wordt bij andere distillery’s weer tegen gesproken.
Na de totale rondleiding werden we meegenomen naar een tasting room waar we drie CS HP’s te proeven kregen:
Highland Park 5yo Shop Exclusive, mooie HP maar voor £80 overpriced naar onze mening
Highland Park 1998 Discovery Selection, erg mooi maar ja alleen te koop in 5cl voor £48 HP '98
Highland Park 18yo Distillery Exclusive. Onze host heeft vanaf het begin tot het eind van onze tour deze botteling aan lopen prijzen als zijn absoluut favoriete botteling van dit moment. Oh ja, "en bijna op in de shop!" Toen we later in de shop kwamen werd mijn vermoeden bevestigd: £375 voor deze fles in erg mooie kist (dat dan weer wel).

Al met al, mooie distillery om te bezoeken maar verhaal rammelt wel hier en daar, en zeker de prijzen in de shop zijn absurd! Was de kostprijs van £95 deze CS experience waard? Nee, eigenlijk niet maar als je op Orkney bent wil je deze distillery natuurlijk wel bezocht hebben! Toch?

Na een paar lokale pinten en een geweldig diner bij het Stonehouse restaurant hebben we ons nog een poosje gelaafd aan de bar in het Kirkwall Hotel. De bar heeft een indrukwekkende selectie met Highland Park bottelingen maar deze zijn nog indrukwekkender geprijsd. Bij iedere whisky staat de prijs per borrel en de adviesprijs per fles. Iedere borrel (1,5 á 2 cl) kost precies 10% van de fles prijs! Leuke marges!
Oh ja, en wil je een dram van de 50yo HP proeven? Kost je slechts £1200,— HP 50yo

Dag 3: Orkney Distillery en Scapa.
Voor deze morgen waren we van plan om de Italian Chapel en Brough of Birsay te bezoeken maar eerst wandelden we ‘even’ langs de nieuwe Orkney Distillery aan de haven. We wisten dat ze daar oorspronkelijk Gin produceerden maar dat hun eerste single malt whisky ook al ruim 2 jaar lag te rijpen. Aangezien we er toch waren en er alleen een Gin tour&tasting beschikbaar was deze morgen besloten om dit als novices op Gin gebied toch ook wel leuk kon zijn. En het was leuk, en lekker!

Emma vertelde ons vol enthousiasme over de samenstelling van hun Gins en we kregen 4 verschillende te proeven, puur en met een naar hun advies bijpassende tonic. Grappig en leuk om een keer te doen!

Na afloop besloten om hier te blijven om hun twee gebottelde blends te proeven en een flight met 4 verschillende cask experimenten te proeven. Tony Reeman-Clark hadden we een aantal jaar geleden ontmoet en na de verkoop van zijn Strathearn Distillery aan Douglas Laing heeft het niet erg lang geduurd voordat hij zich aan dit project verbond als adviseur. En wat een toeval dat hij net vandaag aanwezig was in de distillery
Toen Emma hem vertelde dat er ‘four Dutch Whisky-geeks’ aan de bar zaten die hem konden kwam hij meteen gedag zeggen. Na een kort praatje over het verleden en een heel erg smakelijke Chestnutt botteling uit zijn vorige experimentele tijd bij Strathearn dirigeerde hij ons om vier glazen te pakken, hij zocht de sleutel en een funnel op en nam ons mee naar het bonded warehouse en daar liet hij ons een aantal nieuwe cask experimenten proeven waaronder een burgandy cask en uiteraard ook weer een chestnutt cask! Alle spirits iets ouder dan 1 jaar, afgevuld op 59% en in de kleine vaatjes al ontiegelijk mooi op kleur en smaak!! Wat een feest!
Terug in het visitors centre stonden onze flights gereed waar we de volgende vat experimenten proefden:
- Cherry Wood
- Mulberry Wood (moerbei, een spirit die overliep van rood fruit, framboos all over!!!)
- Acacia Wood
- Peated Mulberry

Tevens proefden we de beide blends
De Fara Fara
De peated Rysa Rysa
en hier werd van beide uiteraard ook een flesje gekocht!

Uiteindelijk moeten haasten om onze transfer naar Scapa distillery te halen, een fijne en gratis service van de distillery.
Bij Scapa hadden we na enig aandringen the Oddyssey experience kunnen boeken. Een tour die normaal gesproken niet beschikbaar zou zijn op donderdagen maar voor ons wel aangeboden werd, nogmaals top van Scapa!
Onze gids Jim nam ons mee in een warehouse waar we eerst een flesje vulden uit een vat welke we later te proeven zouden krijgen.
Vervolgens doorliepen we alle onderdelen van de distillery waar hij ons uitgebreid vertelde over geschiedenis en het proces. Opvallende zaken voor ons waren de mix van Lariks en RVS washbacks en de Lomond Wash still met erg grote purifier.

Na de rondleiding werden we meegenomen naar de Scapa Noust, een erg mooi proeflokaal met uitzicht op de Scapa Flow.

Hier werden we getrakteerd op een tasting met:
- Sample uit het vat: 20yo American Hogshead 53%
- Scapa 21yo batch#1 52,9% 21yo
- Scapa 2000, 22yo 49,4% 22yo
- Scapa 2000, 24yo 52,9% 24yo
- Scapa 1993, 30yo 52,7% 30yo


Na buiten nog wat foto’s getrokken te hebben en in de shop nog een paar bottelingen gekocht te hebben ( Scapa 11yo DE, Scapa 2006, Scapa '93 ) werden we weer netjes terug gebracht naar Kirkwall waar we in de avond na een pittig maar smaakvol diner bij Dil Se Indisch restaurant en de nodige pinten in de Skippers bar de laatste dag op Orkney afsloten: TOP dag!

Dag 4: Glen Ord
Wederom schandalig vroeg ons vakantiehuis verlaten om de allereerste veerdienst van St. Margaret’s Hope naar Gills Bay te halen.
Voor vanmiddag stond de Malt to Cask Tour gepland bij Glen Ord. Stond, want we hadden de dag hiervoor al mail ontvangen dat er ‘technical issues’ waren…..
Juist het bezoek aan de grote trommelmouterij was zo speciaal aan deze tour en we keken hier enorm naar uit. Bij aankomst in de distillery bleek echter dat het niet zomaar een klein smoesje was, naast de mouterij lag de volledige distillery stil. We werden opgevangen door Keith met duizenden excuses en om de pijn te verzachten werd het volledige bedrag van de best wel prijzige tour teruggestort en konden we rondkijken in de distillery en kregen we na afloop een aantal whisky’s te proeven die bij de oorspronkelijke tour inbegrepen hadden geweest.

Tijdens ons bezoek in 2022 werd de distillery verbouwd en we stonden nu in een spiksplinternieuw visitor’s centre welke er erg gelikt uitzag. Van hieruit zijn we door de enorme distillery gewandeld en het is toch ook wel bijzonder dat alles stil staat, en het ook overal koud is, de warmte door productie werd node gemist. Voordeel was wel dat we nu overal foto’s konden en mochten maken.

Ook hier weer interessante verhalen over de eigen distillery maar ook over andere Diageo locaties. Zo wist Keith ons te vertellen dat het volledige personeel bij Teaninich ontslagen is. De persberichten dat productie daar ‘tijdelijk opgeschort wordt’ lijkt dit dan toch tegen te spreken. Wordt Teaninich mothballed? Afgestoten? Ook bij Ord wordt hier met argusogen naar gekeken.
Aangekomen in een van de vele warehouses liggen vijf experimentele vaten welke normaal gesproken bij onze tour inbegrepen waren geweest. Drie hiervan krijgen we nu alsnog te proeven nadat we zelf met de valinch een hoeveelheid uit het vat getapt hebben:
16yo Glendullan, Moscatel seasoned cask sinds 2023, 55,4%
19yo Glen Ord, ex-Mezcal cask sinds 2021, 55,2%
16yo Dufftown 2010 in een volledig vanuit Buffalo Trace ex-bourbon cask, 55,5%
Normaal gesproken worden vaten vanuit USA ontmanteld en als losse staven vervoerd naar de cooperage. Dit experiment is om het verschil te ontdekken tussen rijping in opnieuw samengestelde vaten en volledig originele vaten. Dit laatste levert natuurlijk veel hogere transportkosten op maar men is wel erg enthousiast over de smaakontwikkeling van dit vat!

Tot slot worden we meegenomen naar een proeflokaal waar we nog twee expressies te proeven krijgen, een Glen Ord Distillery Exclusive deze
En de Singleton of Dufftown 25yo Dufftown 25yo die helaas op een te laag ABV is afgevuld en daarmee tegen valt na al het geweld hiervoor.

We nemen afscheid van Keith met de woorden Three is a Gem, met andere woorden, we komen snel terug voor een derde poging om de mouterij te kunnen bezoeken!
In de shop pakken we nog een 11yo handfilled Glen Ord Ord 11yo Handfilled mee en de Clynelish Distillery Exclusive Clynelish DE die hier nu in de shop staat (bij Clynelish zijn visitor centre en shop gesloten) past ook nog wel in de koffers

Na een fijn diner bij ons hotel maken we nog een avondwandeling langs de distilleerderij en kijken nog éénmaal met weemoed naar de gesloten mouterij waar een behoorlijke peat lucht hangt. Bij deze mouterij wordt ook alles voor Talisker (en soms ook voor Caol Ila en Lagavulin) gemout, Ord is uiteraard niet gerookt!
Terug in het hotel laven we ons aan iets te veel pinten Guinness.

Dag 5: Dallas Dhu en terugreis.
Bij Dallas Dhu staat ons de Drams from the Archives experience te wachten. Aceo, moederbedrijf van o.a. Murray McDavid heeft deze in 1983 gesloten distillery die de laatste decennia als museum had gefungeerd in 2020 gekocht. In eerste instantie vanwege de beschikbare warehouses maar inmiddels is het plan om de distilleerderij weer volledig operationeel te maken.

Tot onze verrassing staan we bij aankomst voor een gesloten gebouw en na een paar keer rondgelopen te hebben op zoek naar de ingang en net op het moment dat we Dean Jode willen gaan bellen stopt er een Jaguar op het binnenterrein en worden we begroet door Edward Odim de eigenaar van Aceo! Dean is helaas verhinderd en of we het erg vinden om zijn verhalen aan te horen?
Nou nee! Dit levert een veel langere rondgang door de historische distilleerderij met vele verhalen over de industrie waaronder een aantal anekdotes die we niet door mogen vertellen! Geweldig! Zijn enthousiasme is aanstekelijk, zijn passie voor geschiedenis en respect voor de vroegere werkmethoden gaan vast en zeker resulteren in een mooi project bij Dallas Dhu.

Hij is oprecht benieuwd naar onze idee of ze het oude profiel moeten proberen te her-produceren of juist meer moeten experimenteren met andere profielen. De huidige ontvangstruimte en shop zullen weer terug gebracht worden als moutvloer.
Dat alle installaties en leidingwerk nog aanwezig is, en werkzaam is te maken, is uniek! Uiteraard zijn er aanpassingen nodig in verband met huidige hygiene en veiligheidsvoorschriften en de olie gestookte boiler is mooi om te zien maar zal vervangen worden door een andere warmtebron.
Een naastgelegen stuk grond is aangekocht om een nieuw visitor centre te bouwen. Nu ligt de eerste prioriteit nog bij het herstellen van de buitenkant van de gebouwen, dakreparaties en schilderwerk. Tussentijds is binnen alles geïnspecteerd door Forsyth’s en daar waar kleppen of leidingwerk vervangen moet worden is dit reeds in uitvering.

Wanneer de distillery ‘up and running’ zal zijn zal nog best wat jaren gaan duren maar wij zijn alvast uitgenodigd om dan terug te keren!
Vooraf aan onze rondleiding krijgen we twee welkomst drams te proeven, de 14yo Dallas Dhu New Era blend New Era
En de voor Spirit of Speyside gebottelde 9yo Glen Moray Glen Moray MM
Gedurende onze rondgang door de distilleerderij krijgen we vervolgens deze oude bottelingen te proeven:
10yo Dallas Dhu G&M Dallas Dhu 10yo gebotteld rond 1990 toen bottelingen van onafhankelijke bottelaars nog niet veel voorkwamen, opmerkelijk nu dat deze slecht op 40% afgevuld werden.
22yo Dallas Dhu 1982 G&M Dallas Dhu '82 opnieuw afgevuld op 40%
23yo Dallas Dhu 1971 G&M Dallas Dhu '71
24yo Dallas Dhu 1981 DT Dallas Dhu '81
26yo Dallas Dhu 1979 Rum finish Dallas Dhu '79

Al met al geweldig om de verhalen uit het verleden te horen, en zeker ook de visie van Odim over de huidige situatie in de ‘handel’.

Na afscheid genomen te hebben is het tijd om afscheid te nemen van Bonnie Scotland. Terug op Aberdeen Dyce Airport pik ik nog een Benromach Airport Exclusive Benromach 11yo mee en vliegen we terug naar Amsterdam.
Weer een paar mooie ervaringen en fijne ontmoetingen rijker.
Oh ja, en twee volle koffers met flessen Fijn ook dat de marechaussee bij de douane het heel druk had met hun telefoons!!

Dré, wat een heerlijke weergave van jullie weer! Met plezier en enige jaloezie gelezen!

Mooi verslag weer

Prachtige verhalen weer! Ik had al en en ander meegelezen op FB maar het hele verhaal in een keer maakt het nog leuker

Super verslag weer! Erg mooi om te lezen bedankt voor t delen

Mooi verslag! Klinkt alsof jullie daar zeker niets tekort zijn gekomen

Wat een gave trip weer en een hoop mooie verhalen. Als ik dit zo lees dan kan ik me zo in jullie verplaatsen en weten wat jullie dan voelen als je daar in zo'n distillery staat en een enthousiaste medewerker aan het woord is.
Al met al ook weer heel veel mooie dingen geproefd en beleefd, op naar de volgende trip!

Wat een geweldige trip heb je weer gemaakt Dre. Heerlijk om je verslag te lezen.
Nu kijk ik nog meer uit naar onze geplande trip voor volgend voorjaar .