Het Whisky Forum

Afgelopen week ben ik voor het eerst in Schotland geweest en heb daar een aantal distilleerderijen bezocht.
Leuk om daar het 1 en ander over te vertellen

Dag 1
Stadswandeling door Glasgow waarbij ik geheel "toevallig" langs de Clydeside distilleerderij kwam.
Op de kamer al even gekeken of er een standaardtour (18 pond) vrij was en er waren nog 4 van de 20 plekken vrij voor de tour van 12:00 uur.
Voor de zekerheid een plekje gereserveerd en lekker doorgewandeld.
Aangekomen bij de distilleerderij stond er een groep van 4 man voor mij en die konden helaas niet mee met de tour van 12:00 uur, want er waren nog maar 3 plekken vrij....lucky me dacht ik!

De rondleiding (van ongeveer een uur) door een jonge gast die lekker enthousiast kon vertellen begon met een filmpje over de geschiedenis om vervolgens het 1 en ander over het product whisky te vertellen hoe dit gemaakt werd. Daarna kwamen we in een soort van museum terecht waar we ongeveer 10 minuten konden rondneuzen en onze whisky glazen alvast werden klaar gezet.

Vervolgens gingen we door naar de productieruimte met de mashtun, washbacks en stills.
De mashtun werd net schoongemaakt, maar je zag nog genoeg draft onderin liggen.
Daarnaast stonden een aantal washbacks die lekker aan het pruttelen waren en daar mochten we uiteraard onze neus even insteken.
Niet iedereen leek de geur te waarderen.

Daarna kwamen we in het warme stilhouse, eerst langs de spiritsafe, waar op dat moment de voorloop bezig was. Hier verbleven we kort om vervolgens door te gaan naar de tastingroom. Ik vroeg een medewerker nog wanneer de voorloop klaar was en dat zou nog 2 minuten duren. Dus ben even blijven staan om te zien dat de stroom alcohol na 2 minuten inderdaad veranderde naar het middelste kanaal. Het is een detail, maar toch grappig om dit eens te zien gebeuren.

In de tastingroom kregen we 3 whisky's te proeven, een 3 jarige op een bourbonvat, een 3 jarige op een sherryvat en al laatste hun Clydeside Stobcross. De eerste 2 whisky's werden puur gebruikt om het verschil tussen rijping op een bourbonvat en een sherryvat te laten ervaren en dat hun Stobcross dus een mix van beide is. Hun eigen whisky was prima, leuk om te proeven en de meesten in de groep vonden de 3 jarige op sherryvat toch wel de lekkerste!
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/213147/the-clydeside-distillery-stobcross

Daarna kwamen we in de shop waar naast de Stobcross ook een nieuwe 6 jarige Napier te verkrijgen was, geheel gerijpt op oloroso sherryvaten voor €50 euro. Hier een klein beetje van mogen proeven en zeker geen onaardige whisky. Tevens kon je de handfilled (ex-redwine cask) proeven, maar dat was niet mijn ding.
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/256876/the-clydeside-distillery-06-year-old
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/258757/the-clydeside-distillery-2019

Er waren ook flesjes new-make te koop dus daar ook nog even wat van geproefd. Ooit eens de Bladnoch-spiritdrink gehad en daar toonde het wel wat gelijkenissen mee. Maar nu heb ik nog weinig new-make geproefd in mijn hele leven dus kan ik er ook nog niet zo heel veel over zeggen.
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/110850/the-clydeside-distillery-new-make-spirit

Als laatste nog iets geproefd van een 2023 limited edition op bourbonvat gerijpt en gebotteld op vatsterkte. Die smaakte wel erg lekker.
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/238317/the-clydeside-distillery-2023-limited-edition

Al met al een leuke tour, prima voor beginners en mensen die eens in een distilleerderij willen kijken.
Het glaasje uit de tastingroom mocht je overigens meenemen als aandenken.
En zo eindigde mijn eerste bezoek aan een Schotse distilleerderij.

Mooi verslag Michael .
Ik ben benieuwd naar de rest van je belevenissen .

Mooi begin, benieuwd naar het vervolg!

Dag 2
Voor deze dag had ik een rondleiding geboekt bij Auchentoshan.
Het ging om de Auchentoshan Ultimate Tour van 70 Pond en deze zou duren van 14:00 uur tot 16:00 uur.
Ik was overigens met de trein naar Glasgow gereisd, omdat ik gebruik maakte van een Interrailticket.
In Schotland zelf had ik nog 3 reisdagen over dus ik besloot met de trein naar het aangegeven station Dalmuir te reizen.

Maar voordat ik hier naar toe ging, het was nog vroeg, ben ik eerst doorgereisd met de trein naar Balloch.
Dit plaatsje ligt aan het bekende meer Loch Lomond, bekend van dezelfde distilleerderij.
Hier geen bezoek aan gebracht, maar even lekker naar het meer gewandeld en aldaar genoten van de al prachtige natuur.

Op de terugweg uitgestapt bij station Dalmuir en vanuit daar was het nog een 30 minuten lopen.
Achteraf gezien had ik beter bij Kilpatrick (dank aan Bryan) uit kunnen stappen. Vanaf daar was het maar 15 minuten lopen.
Deze snellere en kortere route is niet te zien op Google Maps.

Aangezien ik nog best wel op tijd was en rond een uurtje of 13:00 het terrein al op liep had ik nog alle tijd om even rustig te zitten.
In de shop warm onthaald en daar zag ik de Auchentoshan Sauvignon Blanc in de koelkast staat en een andere fles in een bak met ijs.
Dit was echt een zomerwhisky of een whisky om een cocktail mee te maken. Tegelijk ook een whisky om vrouwen met deze geweldige drank in aanraking te brengen. Ik mocht wel een glaasje proeven en daar zei ik natuurlijk geen nee tegen.
Zelf ben ik geen wijndrinker en kon mij deze niet heel erg bekoren. Ja, het is een whisky om lekker van te genieten in de zon of in een cocktail.
Maar de raakvlakken met wijn vond ik te veel en zo paste deze niet in mijn smaakprofiel.
Het is tevens een van hun jongste whisky's, 4 jaar gerijpt op ex-bourbonvaten met een finish van zo'n 9 maanden op een sauvignon blanc cask.
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/219132/auchentoshan-sauvignon-blanc-finish

Terwijl ik zat te genieten van deze whisky en het lekkere weer verzamelden er zich 4 Amerikanen uit New York zich bij de ingang.
Wij zouden samen dezelfde tour gaan doen en terwijl we buiten stonden te wachten kwam Bryan onze tourguide al naar buiten.
"Are you the guys for the 2 pm tour?? Shall we make it the 1:30pm tour??"
Waarom ook niet en vol goede moed vertrokken we de distilleerderij in.

Het eerste wat opviel was "silent season". In de maand juli ligt de distilleerderij stil voor onderhoud en andere werkzaamheden.
Dit is heel gebruikelijk, want er zijn vele distilleerderijen meer die dit rond deze periode doen.
We kwamen bij de mashtun die er schoon uitzag en daar stond onze eerste whisky klaar.
Bryan begon zijn verhaal en vertelde ons dat alle whisky's die we te proeven zouden krijgen vandaag, dat we die blind zouden gaan proeven.
Hij zou ons gaan bevragen over de whisky's en hij verwachtte veel foute antwoorden, maar dat is juist leuk!
Het waren vragen in de trend van om hoeveel procent alcohol het zou gaan en wat de leeftijd van de whisky is bijvoorbeeld.

Natuurlijk kwam het hele proces van whisky maken ook voorbij en Bryan is lang van stof, maar het verveelde nooit.
Afgewisseld met leuke anekdotes en humor tussendoor, was het heel aangenaam om deze tour te volgen.

De eerste whisky was "natuurlijk" een Auchentoshan 12.
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/242171/auchentoshan-12-year-old
Ik herkende meteen zo'n typisch Auchentoshan stijl whisky. Toch wel mooi om dit te blijven herkennen en een prima whisky om mee te beginnen.
Zacht en vriendelijk, leuke starter. Geschatte leeftijden en percentages liepen van 5 tot 20 jaar en van 40% tot 80%....
If you really think this is 80%, good luck this tour!

Interessant gegeven bij de washbacks was dat ze er 4 op een rij hebben staan.
Daarin zit wash met verschillende tijden. Je kan zo dus zien en ruiken wat de vergisting in de tijd doet en dat je in elke washback wel andere geuren kan waarnemen, maar ook de hoeveelheid geproduceerde co2 per washback verschilt.

Grappig verhaal hier is dat ze met nieuwe werknemers altijd een weddenschap afsluiten.
Dan laten ze deze persoon wat van dit "overheerlijke" bier proeven en dan wedden ze met z'n allen hoelang het duurt voordat hij naar de wc gaat.
Daar zal hij vervolgens de komende paar uur wel blijven zitten.

In deze ruimte kregen we ook onze tweede whisky en ik herkende daarin meteen de Auchentoshan Three Wood.
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/238924/auchentoshan-three-wood
Deze whisky rijpt op bourbon-, oloroso- en px-vaten. De leeftijd varieert tussen de 6 en 14 jaar waardoor deze whisky nogal eens van kleur kan veranderen. Het gaat erom dat ze de geur en de smaak wel hetzelfde houden en dat in sommige gevallen dit al na 8 jaar is bereikt en het bij andere vaten langer kan duren. Een heerlijke whisky in mijn ogen, waarbij je ook echt het karakter er weer uit haalt.

In het stillhouse viel het op dat er 3 stills in een rijtje stonden.
Washstill, intermediate still en de spiritstill. In 3 stappen gaat het alcohol percentage van 8-9% naar 20-25%, naar 45-55% tot uiteindelijk 80%.
Auchentoshan is naast Rosebank de enige distilleerderij die hun product 3 keer distilleren. Iets wat je bij een aantal Ieren ook ziet.
Zoals bij vele distilleerderijen gaat de alcohol ook hier met 63,5% het vat in.

Bryan vindt 1 ding toch wel een beetje storend in het stillhouse.
Op de spiritsafe zijn 3 leidingen aangesloten, leiding 1 is de washstill, leiding 2 is de spiritstill en leiding 3 is de intermediate still.
Waarom niet gewoon in oplopende volgorde??
Heeft er denk ik ook mee te maken dat Auchentoshan niet altijd al 3 keer distilleerde en de intermediate still er later bij tussen is geplaatst en zodoende deze leiding er ook later bij aangesloten werd.

Vervolgens op weg naar het Warehouse. Als je daar de eerste komt valt het mij op dat het er heel koel is en dat er een typisch warehouse luchtje hangt. Voor iemand die hier werkt ruik je dat niet meer, maar voor mensen zoals ik een opvallend geurtje.
We gingen naar een vat wat speciaal was klaargelegd en daaruit werd met een copper dog een fles gevuld. Deze whisky zouden we zodadelijk in de tastingroom gaan proeven. Het ging hier overigens over de 9 jaar oude distillery exclusive.
Vervolgens gingen we verder het warehouse in en werd er van alles verteld ver verschillende kleuren stickertjes die aangaven hoevaak een vat al is gebruikt. Als een vat op is wordt verkocht en er was bijvoorbeeld een koffieboer die op een vat zijn koffiebonen heeft laten fermenteren.
Had deze koffie graag willen proeven, maar hij kon ons straks de gemalen koffie hiervan wel laten ruiken.

Wist je dat vaten bol kunnen gaan staan? Zo kwamen we langs een vat waar het deksel toch aardig bol stond.
Ze verwachten dat dit een keer mis zou kunnen gaan, maar zolang het goed gaat is er niks aan de hand...
Af en toe loopt er wel eens een vat leeg door lekkage of dat het door andere omstandigheden zoals een lekkend dak helemaal begeeft.
Daarnaast zag ik ook vaten van Glenburgie liggen. Het is heel gebruikelijk dat distilleerderijen vaten met elkaar uitwisselen in het kader van veiligheid en verzekering. Stel er breekt brand uit in een warehouse, dan ben je niet alle whisky kwijt als je een deel van je whisky laat rijpen in het pakhuis van een andere distilleerderij.

Terwijl we naar de tastingroom liepen vroeg iemand naar de bombardementen in de 2de wereldoorlog en dat er zodoende een compleet warehouse is opgeblazen. Hierop reageerde Bryan met het verhaal dat er vorige week 2 Duitsers de distilleerderij zouden bezoeken alleen kwamen ze te laat voor hun tour omdat ze het niet konden vinden. Waarop Bryan doodleuk zei, daar hadden jullie overigens in 1941 ook weinig moeite mee...

Toen de proeverij, er stonden 4 ingeschonken glazen klaar en 1 nog leeg glas.
Hierin zou de whisky komen die we zojuist het vat hadden getapt.
Overigens, nog steeds werd er eerst geroken en geproefd en pas daarna kregen we te horen was het was.

De eerste die we proefden was de Auchentoshan 18.
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/195921/auchentoshan-18-year-old
Hierna volgde de Auchentoshan 21. Deze gaat er na verloop uit en de opvolger stond namelijk al klaar.
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/241489/auchentoshan-21-year-old
De opvolger van de Auchentoshan 21, de Auchentoshan 24. Hiervan is nog geen whiskybaselink te vinden. Fles is naar mijn weten ook nog niet te koop, maar we hebben hem al geproefd!
De laatste van deze 4 was de Blood Oak voor travel retail. Een whisky met een finish op rode wijnvaten.
Nu ben ik niet zo'n wijnliefhebber en whisky's met rijpingen en finishes op wijnvaten kunnen me nog niet altijd bekoren.
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/154534/auchentoshan-blood-oak

Van deze 4 was de Auchentoshan 18 toch wel de favoriet bij de meesten. De 21 was toch wat minder spannend en de 24 is vooral weer veel duurder, maar heeft nou niet meteen meer te bieden. Ik vond de 24 wel fijner dan de 21, maar ook de 18 kreeg bij mij de voorkeur.

Toen dachten we, eindelijk, het vatsample!
Maar nee, er kwam een nieuwe glas en daarin werd een whisky geschonken en Bryan vroeg om ons oordeel.
Bijzonder whisky waar van alles wel inzat en deze was erg smaakvol. Kon prima mee met de 18 bijvoorbeeld.
Dit was een blend in verhouding 1 : 1 : 1 van de auchentoshan three wood, blood oak en de 21.
Een mooi mix van de bourbonvaten, sherryvaten en een beetje van het rode wijnvat. Aangename blend die erg in de smaak viel.
Het maken van deze blend werd hem overigens nu een stuk moeilijker gemaakt, want de blood oak verschijnt nu als literfles en niet meer als 700mL.

Tussendoor mochten we nog even aan de gemalen koffie ruiken die in een oud vat heeft gefermenteerd.
Dat rook erg lekker, maar een kopje koffie zat er helaas niet in!

Toen kwamen er 2 glazen met waarin ons vatsample ging en die andere werd er als vergelijkingsmateriaal naast gezet.
Eerst ruiken en proeven van beide en dan weer een oordeel geven. Welke heeft je voorkeur? Welke is ouder en hoe oud? En hoeveel alcohol zit hierin?
Dit waren 2 distillery exclusives waarvan de eerste dus rechtstreeks uit het vat getapt:
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/252174/auchentoshan-2014
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/253074/auchentoshan-2002
Gek genoeg ging bij ons de voorkeur wederom uit naar de eerste. De tweede was zeker niet slecht, vol in de sherry en ik weet zeker dat daar heel veel liefhebbers voor zijn. Volgens Bryan had deze te lang op vat gelegen en had hij er al veel eerder af gemoeten. Deze fles was overigens wel maar 250 pond. De 9 jaar oude was 90 pond en daarbij had je voor je gevoel meer waar voor je geld.
Er werkt nu een nieuwe vrouw (wat haar rol precies is weet ik zo niet meer), maar die bepaalt dit soort vreemde keuzes en ze hopen nog steeds een keer dat ze op een dag weggaat en weg blijft haha.

En zo leek de tour met proeverij op een einde te komen. Of nee, toch niet!
Ik vroeg of er ook een mogelijkheid was om de new make te proeven, dus we kregen nog een glaasje onverdunde new make van rond de 80% om mee af te sluiten. Toen was het ook wel mooi geweest!

Natuurlijk nog even door de shop en 2 leuk flesjes meegenomen. De 1988 editie was voor Bryan zeker zijn favoriet.
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/252174/auchentoshan-2014
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/159830/auchentoshan-1988

Deze is beter en goedkoper dan de feestelijke editie van 25 jaar oud voor het 200 jarige bestaan van de distilleerderij.
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/238271/auchentoshan-1997 Nu kan het Bockje hier sowieso wel wat mee

Klein detail, ze hadden een mooi vat whisky van 50 jaar oud op het oog om te bottelen, maar daar hebben ze het alcoholpercentage niet goed in de gaten gehouden en deze is onder de 40% gedoken.....pijnlijk!

Nu namen we toch echt afscheid van Bryan en de Auchentoshan distilleerderij.
Dachten we...
We liepen op de oprit en Bryan kwam ons hollend achterna met een zakje koffiebonen.
Hij vond er nog 1 en gaf die aan mij mee als aandenken en hij mij als koffieliefhebber dit niet wilde laten missen.
Nu gingen we echt naar huis en hij adviseerde ons dus om naar het station van Kilpatrick te gaan wat beduidend een stuk korter lopen was.

Al met al een geweldige tour die ik iedereen kan aanbevelen als Bryan de tour doet.
Deze zal dus niet van 14:00 tot 16:00 duren, maar van 13:30 tot 17:30 in ons geval!
De beleving en alles wat we gehoord, gezien en geproefd hebben meer dan waard en toen dacht ik nog, als dit bij elke distilleerderij zo gaat, wordt het een wel heel leuke, maar ook zware week!

Hier kunnen we voorlopig even op teren en de rest volgt later!

Met deze distillery heb ik niet zoveel, maar je verslag heeft me wel erg nieuwsgierig gemaakt.
Mooi verhaal .

Toen ik bij Auchentoshan was zat de Bloodoak niet in het tourschema.

Maar omdat de fles wel een stoere naam en uitstraling had mocht ik hem in het barretje na de tour proeven.
Blij dat ik dit gedaan heb want deze Rode Wijnvat was een pure MISS voor mij.

Mooi verslag tot nu

Mooi verslag om te lezen

Mooi verslag weer en klinkt stukken beter dan de Experience tour die wij hier volgden een paar jaar geleden.

Freezeroz schreef:Met deze distillery heb ik niet zoveel, maar je verslag heeft me wel erg nieuwsgierig gemaakt.
Mooi verhaal .

Zeker de moeite waard!

Dag 3
Vandaag pakte ik vanuit Glasgow de bus naar Dumgoyne, op weg naar de distilleerderij waarvan de warehouses in de Lowlands staan en de distilleerderij zelf in de Highlands. Dit vanwege financiële redenen om de belasting deels te omzeilen. We hebben het over de de Vallei van de Gans, Glengoyne!

Hier had ik de Malt Master Experience van 100 pond geboekt. Aan de slag met 5 vatsamples van Glengoyne om van daaruit je eigen Glengoyne te maken. Voordat het zover was eerst nog een klein verhaal rondom het whisky maken en in een klein warehouse kregen we de Glengoyne 12 te proeven. Het was hier ook silent season en werd er genoeg schoongemaakt en onderhoud gepleegd.
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/244424/glengoyne-12-year-old

Silent season op dit moment was niet gek gekozen. De waterbron levert in de zomer minder water en om de garantie te kunnen geven om whisky te blijven produceren werd dit moment gekozen om geen whisky te produceren, omdat je niet zeker was of er genoeg water zou zijn. Dat is ook 1 van de redenen waarom in de zomerperiode distilleerderijen vaak een maandje niet produceren.

Grappig detail is dat alle klokken die je ziet stil staan op precies 18:33, het jaar waarin Glengoyne voor het eerste legaal whisky stookte.
Bij Glengoyne nemen ze de tijd, waar zij zo'n 4-6 liter alcohol per minuut distilleren, doen ze dit bij andere distilleerderijen tussen de 10-16 liter per minuut.

We gingen na de korte tour naar de Master Distiller-room in een speciale woning.
Hier stonden 3 glaasjes klaar, de new make, een sherry en een bourbon.
Zo kon je heel mooi proeven hoe de whisky begint en proeven wat er nou uit die vaten komt waar zij hun whisky op rijpen.
Hiermee kon je een voorstelling krijgen hoe en welke geuren en smaken weer in de whisky terecht komen.
Voor mij een hele mooie ervaring dit zo eens naast elkaar te proeven.

Vervolgens stonden er 5 vatsample voor ons klaar om te proeven en daarna kregen we de tijd om te bedenken welke we in een zelf gekozen hoeveelheid zouden willen hebben.
Hier stonden 5 vatsample voor ons klaar om te proeven en we hadden de volgende 5:
Refill Hogshead - Cask 1463 - 2010 - 59.3%
1st Fill American Oak Bourbon Barrel - Cask 3597 - 2004 - 49,6%
1st Fill american Oak Sherry Puncheon - Cask 1723 - 2011 - 59.1%
1st Fill European Oak Sherry Puncheon - Cask 1699 - 2011 - 59,5%
1st Fill European Oak Sherry Puncheon - Cask 1690 - 2011 - 59,4%

Eerst gingen we ze los proeven en beoordelen om vervolgens te bedenken in welke verhoudingen we deze samples aan onze eigen blend zouden willen gaan toevoegen.
Wat mij opviel is dat de laatste 2 samples soort van zustervaten geweest zouden kunnen zijn, maar zo verschillend in geur en smaak waren. Sterker, nummer 4 vond ik totaal niet lekker en deze zou ook niet in mijn blend komen.
Nummer 3 sprong er voor mij als favoriet uit en hiervan zit ook het grootste deel in mijn blend, 60%.
Nummer 1 en 2 vond ik beide ook wel erg fijn en heb deze ook in 15% - 15% toegevoegd aan mijn blend.
Als laatste voegde ik nog wat toe van nummer 5, deze zorgde vooral voor de kleur en was qua smaak best overheersend, dus zeker niet te veel van in, 10%.

Daarna nog even door de shop gelopen, de handfilled van 13 jaar oud ook mogen proeven en voor 200 pond de fles vond ik hem niet waard. Ik begreep later in mijn reis van iemand dat ze eerst een 16 jaar oude hadden die erg lekker was en die was toen ook al 200 pond.
Ik hoopte stiekem de Glengoyne 24 White Oak te kunnen proeven, maar dat was helaas niet mogelijk. Wel erg nieuwsgierig naar, dus wie weet versampled iemand hem een keer. En anders doe ik het zelf?
Verder niks gekocht in de shop, vond hem erg prijzig en de echt bijzondere flessen waren er niet of simpelweg te duur voor wat je kreeg.

Al met al wel een hele leuke en gave ervaring om dit mee te mogen maken en te doen. We zaten in een bescheiden groep van 8 man, maar om de haverklap zag je een groep toeristen met een gids meegaan voor een kleine rondleiding en een tasting. Ze zijn bij Glengoyne erg gericht op hun toeristen en dat zie je dus in de shop weer terug.

Ik was weer prima op tijd voor de bus en in de bus bedacht ik me dat ik nog wat tijd over had.
Dus in een gekke bui wat gepland en zo kon ik in Glasgow nog de trein naar Pitlochry pakken om een kleine 1,5 uur bij Blair Athol door te brengen.
Een tour o.i.d. zat er niet in, maar een kleine proeverij liet ik mij niet ontgaan en wie weet kon ik hier nog wat leuks op te kop tikken.

Ik had een tasting van 3 whisky's van Blair Athol.
Hun standaard 12, prima whisky wat mij betreft, maar daar kom je niet voor!
Ik zag een distillery exclusive en een handfilled, dus dat bood mogelijkheden.
Totdat ik ging ruiken en proeven en de neus van beide erg lekker vond, maar de smaak stond me tegen.
Ik ben zelf geen wijnliefhebber en whisky en wijnvaten zijn 9 van de 10 keer geen goede match voor mij en dat was helaas met deze 2 whisky's ook. Mocht je er wel van houden, heb je 2 hele leuke whisky's te pakken, maar voor mij niet goed genoeg om een flesje van aan te schaffen.
De handfilled was hier met 130 pond een stuk lager dan de Glengoyne, maar vanwege het wijnvat ook deze laten staan!
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/222658/blair-athol-12-year-old
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/237217/blair-athol-distillery-exclusive-bottling
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/236409/blair-athol-11-year-old

Aan de bar nog even staan kletsen met de barman en een Duitser die op kamp was met 30 kleine kutkoters, waarvan hij nu even vrijaf had.
Dus die man had de tijd van zijn leven haha.
De bar bij Blair Athol is een verbouwde mashtun, daarom heet de bar heel toepasselijk ook de Mash Tun Bar.
Aan de bar nog even 2 andere whisky's in laten schenken om eens te proeven, het ging om whisky's uit de serie van "Four Corners of Scotland"
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/185631/cardhu-16-year-old
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/214282/caol-ila-14-year-old
Wat mij betreft 2 leuke whisky's die duidelijk 2 totaal verschillende profielen aangeven en ze daarmee het verhaal van alle hoeken van Schotland zeker eer aan doen. Niet te veel poespas whisky's, maar gewoon lekkere whisky's gerijpt op refill and freshly charred hogshead.
Maar ja, dan de prijs, het is Diageo. Ook hiervan de flessen maar laten staan....

De andere 2 whisky's waren trouwens de volgende om de 4 corners uiteindelijk compleet te maken:
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/168611/glenkinchie-16-year-old
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/182442/clynelish-16-year-old

Nadat ik mijn glazen had geleegd ben ik met de trein weer terug gegaan naar Glasgow en zat ook deze 3de dag erop.
En dan hebben we nog 2 dagen te gaan met Oban en Deanston in het vooruitzicht.

Mooi verslag weer Michael. Lijkt wel of dat je iets hebt met treinreizen

Overigens had je terug wandelend van Blair Athol naar het station in Pitlochry nog even kunnen stoppen bij de slijterij Robertsons of Pitlochry. Ewan heeft ook altijd wel wat open staan om te proeven.

Fat Bastard! schreef:Mooi verslag weer Michael. Lijkt wel of dat je iets hebt met treinreizen

Overigens had je terug wandelend van Blair Athol naar het station in Pitlochry nog even kunnen stoppen bij de slijterij Robertsons of Pitlochry. Ewan heeft ook altijd wel wat open staan om te proeven.

Die heb ik gemist helaas, maar goede tip voor een volgende keer.
Edradour is helaas nog gesloten, maar ook daar zou ik graag nog een keer willen kijken.

Treinen?? Denk dat je het spoor een beetje bijster bent
Overigens een hele fijne manier van reizen, je ziet best veel en als je uit een tasting komt ook niet verkeerd.
Tegelijkertijd zou een rondtocht met de auto mij ook zeker niet vervelen en het maakt je iets flexibeler.
Overigens hebben ze bij elke distilleerderij wel een driver-pack, dus ook dat hoeft geen probleem te zijn.

Dag 4
Op deze vierde dag had ik mijn wekker gezet, want ik moest om 08:21 de trein naar Oban hebben.
Ik keek al uit naar de rit van ruim 3 uur door het prachtige landschap van Schotland.

Op het station stond een 6-delige trein klaar, maar de voorste 2 treinstellen zouden naar Oban gaan, de overige 4 zouden via Fort William en het Glenfinann-viaduct (bekend van Harry Potter) naar Mallaig gaan.
Vol goede moed stapte ik in 1 van de 2 voorste treinstellen (dacht ik) van deze de trein in en deze zaten echt vol! Ik vond nog net een niet gereserveerd plekje. Misschien had ik al toen al moeten denken, is Oban dan zó interessant??

De reis ving aan en het eerste gedeelte gaat nog door Glasgow en de rivier de Clyde, maar na Helensburgh gingen we toch steeds meer de west-highlands in. Prachtige natuur, heuvels, bergen en meren. Op deze manier vergeet je de tijd en dan is 3 uur niet eens zo heel lang meer.
Op een bepaald punt stopte de trein wat langer op het station van Crianlarich. Hier zou de trein ontkoppeld worden met 4 delen voor Mallaig en 2 delen voor Oban. Tijdens de kaartcontrole vroeg ik de conductrice of dit de trein naar Oban zou zijn en zij bevestigde dat aan mij.
Voor mij was dat toen voldoende, want deze personen zullen er wel verstand van hebben.
Mezelf kennende check ik dit nog 10 keer, maar ik had een goede dag en ik vertrouwde de Schotten blind.

Over blind gesproken. Vroeger spraken ze in Schotland vaak van blind drunk. Als je weer eens te veel gedronken had en letterlijk blind werd van de drank. Dit had mede met de voorloop van de alcohol te maken, daarin zit nog methanol. Dat is giftig en maakt je blind. Vroeger had je dus soms "whisky" waarin de voorloop nog zat en dit dus hele nare gevolgen voor jou had. Vandaar de term blind drunk.

Afin, de trein kwam weer in beweging en ik zag dat deze als eindhalte Mallaig had. K*t, verkeerde treinstel, wat nu.
Met mijn interrailapp de mogelijkheden bekeken en i.p.v. dat ik om 11.33 aan zou komen in Oban, zou dat nu iets later worden....
In Schotland rijdt namelijk niet elk half uur zomaar een trein. Is ook lastig, want een route als deze is enkelsporig en kunnen treinen elkaar alleen passeren bij stations.
Na lang wikken en wegen besloot ik uit te stappen in Rannoch, daar zou ik dan een uur en drie kwartier moeten wachten op de trein terug naar Crianlarich en daar zou ik dan weer een half uur moeten wachten op de trein naar Oban. Dat was naast de optie om door te reizen naar Fort William en daar de bus te pakken naar Oban, de enige optie.
Aangezien ik wat problemen had met de bussen en het betalen van mijn tickets en de overstap in Fort William op de bus maar 8 minuten zou zijn, bedacht ik me dit risico maar niet te nemen.
Tevens had ik nu in Rannoch alle tijd om ook even een klein stukje te wandelen en te genieten van de pure Schotse natuur, waarvan ik zeker genoten heb!

Ik was weer op tijd terug op het station van Rannoch en stapte daar in op de trein weer richting Crianlarich.
Ook deze trein was erg druk en ik vond nog een plekje naast een wat oudere man die ook met echte oude landkaarten naar buiten zat te kijken om te checken welke bergen we daar nou zagen.

Hij legde me een heel interessant verhaal uit, want zijn kaarten waren kaarten met hoogtelijnen.
En die hoogtelijnen op landkaarten waren ontdekt/bedacht op een berg in Schotland waar we op dat moment langsreden.
Op de kaart liet hij me zien hoe dat was, want deze berg was door zijn vorm daar uitermate geschikte voor.
Nu ben ik helaas de naam van deze berg vergeten, het kan de Meall a' Phùbuill of de Meal Onfhaidh zijn. Dit zijn dan toch weer van die leuke feitjes die je even oppikt van zo'n reis.

Om de wachttijd in Crianlarich te overbruggen bedacht ik om op station Upper Tyndrum uit te stappen en van daaruit naar station Tyndrum Lower te wandelen. Dat zou een wandeling van 15 minuten zijn en alles bij elkaar had ik nog wel een uurtje de tijd. Kon ik in de tussentijd nog even wat eten halen voor het vervolg van mijn reis.

Helemaal klaar weer voor vertrek bleek de trein 20 minuten vertraagd te zijn, maar uiteindelijk kwam die er toch aan.
Na een mooie rit kwam ik uiteindelijk in Oban aan. Het was inmiddels 15:54, iets later dan gepland.
Vanaf het station loop je meteen het haventje in en door en de distilleerderij ligt op een paar minuten lopen van het station.
Een tour kon ik wel vergeten, maar de bar was helaas ook al gesloten. Ze konden me wel wat dingen laten proeven en ik zag ook hier een handfilled van 130 pond op een bourbon vat. Geproefd, lekker, maar niet 130 pond lekker. Dus ook deze helaas laten gaan.
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/250930/oban-11-year-old
Verder lieten ze me nog een Oban Distillery Exclusive proeven en een Oban Young Teddy
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/236443/oban-distillery-exclusive-bottling
https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/228341/oban-young-teddy
Smaakten niet verkeerd, maar waren behoorlijk aan de prijs.

Als laatste zag ik nog een 3 × 200 mL pakketje van een Oban 14, Oban Little Bay en Oban 18.
Dit pakketje kostte 90 pond, maar voor mij zou alleen de 18 interessant zijn om eens te proeven en deze was helaas niet los verkrijgbaar.

Toen vrij vlot de distilleerderij weer verlaten en naar de overkant gegaan waar een whiskywinkel gevestigd was.
https://whiskyfix.com/
Daar zag ik tot mijn verbazing de Oban 18 als 200mL voor 46 pond staan, dus die keuze was snel gemaakt.
Kwam even aan de praat met de eigenaar en hij liet me nog wat echt oude flessen zien van zijn baas die heel af en toe gebruikt werden voor exclusieve proeverijen.
Toen pakte hij er nog een Berry Bros & Rudd botteling bij, moet je dit eens proeven: https://www.whiskybase.com/whiskies/whisky/253504/williamson-2013-br
Leuke botteling en hiervan achteraf wel een beetje spijt deze niet meegenomen te hebben...goede reden om nog eens terug te gaan haha.

Na het bezoek aan deze shop nog even wat gegeten in Oban, en verder niet heel veel meer gedaan, want mijn trein vertrok om 18:05 al weer uit dit leuke plaatsje. Ik zou om 21:31 de eerstvolgende en laatste trein kunnen pakken, maar ik wist dat ik de volgende dag ook nog een vol programma zou hebben en koos ervoor om terug te gaan naar Glasgow.

Na een reis van dik 3 uur kwam ik rond half 10 aan in Glasgow en besloot toen nog even langs de Pot Still te gaan, een leuk, gezellige, maar heel lawaaierige whiskypub. Ze hadden geen menu en je moest maar aangeven wat je lekker vindt.
Nu neus ik zelf graag even door een lijst of in dit geval alle planken en zo viel mijn oog op een Glengoyne single cask.
Deze fles zou er mede voor zorgen dat mijn volgende dag er toch weer anders uit zou komen te zien...maar dit bewaar ik tot het verslag van mijn laatste dag!

Klinkt een beetje als 14,5 uur reizen voor 5 minuten bij Oban?
Maar wel een mooie reis door een prachtig gebied.
Rannoch Moor twee keer wandelend doorkruist, man wat een desolaat gebied is dat!

Lezenswaardige verhalen over je ervaringen, Michael!
Glengoyne is de enige plek waar ik ook geweest ben, vond het toen vergeleken met andere distilleries een geoliede toeristenmachine. Nam, ondanks de prachtige setting, wel iets van de charme weg. Ben wel langs Auchentoshan gereden, maar de locatie aan een drukke vierbaansweg onder de rook van Glasgow deed me vermoeden dat het als makkelijk bereikbare stokerij van hetzelfde laken een pak zou zijn. Jouw ervaring maakt me echter wel nieuwsgierig!