Het Whisky Forum

In dit topic zal ik uitgebreid verslag doen van de trip die ik afgelopen week maakte met forumleden dannyp44, RaymondCS en Fatbastard.
Vanuit Speyside had ik al een paar keer wat geschreven in een ander topic, maar dat was nog niet compleet. De ontbrekende stukken van ons Spey avontuur plaats ik hier en wat ik al geschreven had, zal ik hier herhalen maar dan aangevuld met foto's en WB-linkjes.

Eind 2019 besloot ik mezelf voor mijn 50e verjaardag te trakteren op een Schotland trip. Van mijn vaste whisky clubje wilde er niemand mee, dus plaatste ik hier op het forum een oproep met de vraag of er iemand was die een Schotland reisje met me wilde maken. Dannyp44 reageerde positief en we begonnen snel plannen te maken. Die plannen resulteerden in een uiteindelijke boeking bij Travel4reasons voor begin april 2020.
Twee weken voor onze trip werd de eerste COVID lock-down uitgeroepen en werd onze trip gecanceld.
Eind 2023 besloten we samen om onze plannen nieuw leven in te blazen. Iets later vertelde ik RaymondCS over onze plannen en Raymond besloot aan te sluiten.
Met zijn drieën besloten we om te proberen, om van ons drietal een kwartet te maken. Een oproep hier op het forum leverde 1 aanmelding op in de persoon van FatBastard.

Het plannen van het kwartet begon met als basis de oorspronkelijke geplande pre-covid reis van Danny en mij.
Om logistieke redenen en om de puzzel mooi passend te krijgen werd er nog wat geschaafd aan de oorspronkelijke plannen. Dit leidde tot de volgende planning.

3 April.
- Vliegen naar Edinburgh.
- Rit met een huur auto naar Speyside.
- Huisje betrekken.
- Uit eten.

4 April.
- De Distillery Tour bij Balvenie.
- Voor 2 man de Standard en voor 2 man de 5 Decades tour bij Glenfarclas.
- Diner bij de Highlander Inn.

5 April.
- De Grape to Grain tour bij BenRiach.
- de Ambassador tour bij Glen Moray.
- diner bij Craigallachie Hotel.

6 April.
- Ontbijt bij Highlander Inn.
- Autorit door Speyside voor korte Distillery en Shop bezoekjes.
- De Connoisseurs Walk met Michelle van Speyside Tours.
- diner bij de Whisky Capital Inn.

7 April.
- terugreis met foto stops bij Speyside Cooperage en distilleries op de route.
- vlucht naar huis.

Na een soepele vlucht en landing in Schotland snel naar de balie voor autoverhuur. Daar aangekomen bleek dat we teveel hadden betaald voor onze auto en dat we geld terug kregen. Terplekke besloten we om dat geld deels in een auto upgrade te steken.
Met een schitterende auto met 800 mile op de teller verlieten we Edinburgh.
Onderweg genoten we van het uitzicht en van de meegebrachte muziek. De drie rockers van het gezelschap plaagden de niet rocker af en toe met een stevig potje scheurende gitaren .

Gelukkig kreeg de niet rocker af en toe rust als we weer langs een bezienswaardigheid reden.
Eerste stop onderweg was het prachtige en pitoreske Blair Athol. Hier waren we optijd om ook de shop nog even te bezoeken en daar vielen ons gelijk de hoge prijzen van de Diageo shops op (hierover later meer). Hier zagen we ook voor het eerst (en later bleek niet voor het laatst) dat van de huidige Flora & Fauna serie de Benrinnes en Dailuaine niet of nauwelijks op de schappen staan in shops.

We vervolgden onze reis en kwamen nog langs Dalwhinnie en het 'nieuwe' The Cairn voordat er weer zo'n prachtig gebouw voor ons opdoemde bij Tormore.

Na wat foto's genomen te hebben gingen we verder naar het kleinere maar al even pitoreske Ballindalloch.

Even later konden we inchecken in ons verblijf en werden er boodschappen gedaan en gegeten.
Toen we eindelijk op de bank konden ploffen werd het tijd om onze meegebrachte drams uit de koffer te halen.
We hadden afgesproken alle vier, 4x3cl samples mee te nemen als starter van onze korte vakantie.
We dronken achtereenvolgens:
Glenallachie 11 Grattamacco Wine Cask Finish
The Cley Whisky 4Y van Cask Friends Whisky
Lagavulin 16
Mac-Talla Mara
Na deze kleine BYOB was het tijd om onze bedden op te zoeken.

Freezeroz schreef:We dronken achtereenvolgens:
The Cley Whisky 2018
Na deze kleine BYOB was het tijd om onze bedden op te zoeken.

Niks toe te voegen Roelof! De door mij meegebrachte Cley was deze: Cley

Fat Bastard! schreef:

Freezeroz schreef:We dronken achtereenvolgens:
The Cley Whisky 2018
Na deze kleine BYOB was het tijd om onze bedden op te zoeken.

Niks toe te voegen Roelof! De door mij meegebrachte Cley was deze: Cley

Dat ga ik aanpassen Andre .

(Dit verslag heb ik al eerder geplaatst in een ander topic, maar is hier aangevuld en voorzien van foto's en WB linkjes).

Balvenie en Glenfarclas stonden op het programma en beide hebben ze grote indruk op ons gemaakt.
We hadden geweldige gidsen die de beleving een extra dimensie gaven.

De dag begon met gids Drew bij Balvenie.

Hij liet ons de hele distillery zien en het meeste was gewoon in werking.
De malting floor was helaas gesloten ivm lekkage (volgens Drew), maar we hadden wel mazzel met een werkende cooperage. Ik had daar wel een hele dag kunnen staan op het balkon. Gewoon alleen al van een afstandje naar die hard werkende mannen kijken was een prachtige ervaring. Drew was de hele tour grappig èn geduldig en alles mocht bij hem, behalve foto's nemen in warehouse 24 waar de cask samples geproefd en gekocht konden worden.

We kregen de samples in onze hand palm met de bedoeling om van daaruit te drinken.
Er stonden 2 geopende vaten klaar.
Een (variant van deze) 12Y Bourbon op 54% en
een 11Y Sherry Hogshead op 66.3%.
Iedereen mocht met een copper dog een 20cl flesje vullen vanuit zijn favoriete vat.
3 van ons kozen voor het sherry vat. Klein minpuntje was dat er maar 1 flesje gevuld mocht worden.

Daarna werden we in de tastingroom verwacht voor een mooie tasting uit het standaard aanbod van Balvenie.
Dit was de line-up:

12Y Sweet taste of American Oak 43%
(Een variant van deze) 25Y Single Barrel 47.8%
14Y Caribbean Cask 43%
19Y A Revelation of Cask and Character 47,5%
14Y Week of peat 48.3%
De 25Y was de favoriet bij de meeste deelnemers.
In de shop konden we vanwege de bizarre prijzen helaas geen zaken doen.

Een half uur later werden we bij Glenfarclas verwacht waar 2 man de standaard tour zouden doen en 2 de 5 decades tour. Beide tours waren met een kleine groep, dus vroeg de gids of we de groepen wilden samenvoegen. Daar hadden wij natuurlijk geen problemen mee.

Ook oudgediende tour guide Steve Allen wist met grapjes en leuke anekdotes iedereen goed te vermaken en hij scoorde punten met de mededeling dat we overal foto's mochten maken.
Na de tour volgde de tasting in de Captains Room. Ondanks dat we verschillende boekingen hadden, zaten we toch met zijn vieren aan 1 tafel. Dat was een leuke verassing.
De tasting begon met het proeven van een klein beetje new make, waarna de mannen van de 5 decades tour verwend werden met een indrukwekkende Family Casks/Single Cask line up.

-2003 Family Cask 19Y 4th Fill Sherry Butt 55.9%
-1990 Single Cask 31Y Refill Sherry Hogshead 46.9%
We vermoeden dat GF deze botteling van Van Wees zelf ook heeft gebotteld voor gebruik in de distillery. De fles die we mochten proeven staat niet op WB en alle andere details komen overeen.
-1986 Single Cask 35Y Refill Butt 50.5%
Ook deze fles was niet te vinden op WB. We hadden denken we, een latere botteling van dit vat sample.
-1971 Family Cask 46Y Sherry Butt 47%
-1967 Family Cask 49Y Sherry Hogshead 57%

De 2 man van de standaard tour hadden eigenlijk de standaard 10Y op 40% en 15Y op 46% moeten krijgen, maar Steve liet de 15Y achterwege en verving die door de 2003 Family Cask 19Y 4th Fill Sherry Butt 55.9%. Een mooie verassing voor de mannen die op de 15Y hadden gerekend.
Omdat de 5 Decades mannen de 1967 niet echt te drinken vonden, werd die dan ook gedeeld met de standaard mannen.
We hebben alle vier dus deze wrange 49Y mogen proeven en we hebben kunnen constateren dat ie zijn punten en zijn waarde op WB niet waard is.

Na de distillery visits zijn we naar de Highlander Inn in Craigellachie gegaan waar we een diner hadden geboekt in de whiskybar.
Een mooie dram mocht daarbij natuurlijk niet ontbreken. We bestelden allemaal wat anders,
maar ikzelf nam een Kilchoman Fino Sherry.
Als afsluiter namen we alle vier een Ardmore 14Y van bottelaar Fragrant Drops. Ik kende deze bottelaar niet, maar deze dram vonden we alle vier een kneiter!

Na het eten volgde een wandeling van een half uur terug naar ons verblijf.

Mooi compleet verslag van de dag weer Roelof
Good memories!! Voor mij was het bij the Balvenie extra tof dat deze keer de on-site cooperage wél te bezichtigen was. Erg leuk om na 3x in de Speyside geweest te zijn eindelijk de coopers aan het werk te zien.

De 1967 Family Cask vond ik wel degelijk te drinken alleen erg extreem na de verschrikkelijk lekkere en zachte uit 1971
De afdronk van de '67 is overigens zo lang dat ik deze nu nog proef.......denk ik

De nacht in ons huisje was erg koud, eenmaal opgestaan zagen we dat het in Spey flink had gesneeuwd.
Eerder bij Glenfarclas konden we de sneeuw al op de heuvel toppen zien liggen, maar nu had het ook de begane grond bereikt.

Bij het eerste bakkie vroegen we ons af: hoe gaan we ooit de dag van gister overtreffen?
Ondanks dat we 2 mooie boekingen hadden voor vandaag, dachten we niet dat dat mogelijk zou zijn.

Nadat onze vaste taxi chauffeur Georgie ons had afgezet bij BenRiach voor de Grape and Grain tour, werden we zeer hartelijke ontvangen met koffie en koek door gids Emma.

Jonge dame Emma liet al snel merken dat ze zeer goed wist waar ze het over had en vertelde vol passie over de geschiedenis van BenRiach en over de veranderingen in werkwijze en filosofie die Rachel Barrie had doorgevoerd.
Daarna nam ze ons mee naar de distillery waar ze ons zeer kundig vertelde over alle processen.
Toen we uiteindelijk bij het warehouse waren aangekomen begon de toch al enthousiaste dame nog meer te stralen.
Het was duidelijk te zien dat ze tussen de vaten helemáál in haar element was.

Ze liet ons het hele warehouse van voor tot achteren zien en het leek wel alsof ze bij elk vat een mooi verhaal kon vertellen.
Het kon ons dan ook niet lang genoeg duren. We hebben van Emma veel geleerd over de werkwijze van Rachel en over de verschillen met het Billy Walker tijdperk. Wat een topper deze jonge dame!

Na de rondleiding stond er een schitterende tafel voor ons klaar met daarop voor ieder 5 wijn èn whisky samples en 5 bijpassende hapjes.
Bij elke whisky kregen we de 'wijn' die vóór de whisky in het vat had gezeten.

Wat leerzaam om op die manier een tasting te doen.
De line-up zelf was al zeer indrukwekkend, maar werd dat nog meer door de bijpassende 'wijnen' en hapjes.
We dronken en aten:
1. Moscatel wijn.
(een variant van deze) 15Y op Moscatel Hogshead 57.9%
Mancego kaas met honing.
2. Barolo wijn.
31Y Bourbon met Barolo finish 51.2%
Droge worst.
3. Port.
18Y volledige port pipe rijping 57.4%
Cracker met gorgonzola en kersen jam.
4. PX.
14Y PX Puncheon 62.5%
Dadels met chocola en sinasappel.
5. Oloroso.
15Y Oloroso butt peated 63.6%.
Salty caramel fudge.

Alle terug te vinden drams scoren 89 punten of hoger op WB.
Wat een geweldige ervaring en wat een geweldige gids hadden we weer.

Ik zou iedereen die naar Spey gaat deze Grape and Grain tour èn gids Emma aanbevelen.
De shop was net als die van Balvenie èn Glenfarclas té duur om veel te kopen, maar toch liepen we allemaal met aankopen en diep onder de indruk naar buiten.
Klein minpuntje was dat we niet overal fotos mochten nemen. Dat mocht ín de distillery alleen op de balkons en in de deuropening van de warehouse.

Na dit derde hoogtepunt tijdens onze trip volgde een kort taxi ritje naar Glen Moray, onze 4e en laatste distillery visit.
Hier hadden we de Ambassador tour met Glen Moray brand ambassador Iain Allen geboekt.

Iain nam uitgebreid de tijd om ons de hele distillery te laten zien en vele verhalen over de geschiedenis van GM èn over de huidige uitbreidings werkzaamheden te vertellen.
Aan het einde van de tour nam Iain ons mee naar een warehouse waar voorbeelden lagen van de diverse vaten die door GM gebruikt worden. Allemaal met een losliggende bong, zodat er gesnuffeld kon worden aan de whisky die in al die diverse types vaten lag te rijpen. Erg gaaf om te doen.
Na de warehouse nam Iain ons mee naar de GM Mansion voor een tasting.
Ik had Iain inmiddels verteld dat ik de 25Y Portwood in huis had, uiteraard in de hoop dat hij deze fles in de tasting zou zetten. Mijn plan werkte......alleen kon hij de 25Y niet laten proeven omdat die ivm voorraad problemen discontinued is. De 21Y is ervoor in de plaats gekomen.
Iain vertelde me nog wel dat mijn fles thuis, eigenlijk 28Y oud is (25Y bourbon + 3Y port).
Toen ik hem vroeg waarom ze niet 2 jaar hebben gewacht om vervolgens een 30Y te bottelen, gaf hij als antwoord dat dat met contractuele lever verplichtingen van de 25Y te maken had.

De tasting begon dus met de:
21Y Portwood 46.3%
23Y Manzanilla 54.6%
8Y Fully Oloroso 60%
Hierna nam Iain ons mee naar de andere kant van de kamer waar een kast vol met cask samples stond van vaten die nog lagen te rijpen.

De eerste dram die we daar kregen was 22Y en had 19Y op sherry gelegen en 3Y op port pipe.
De 2e was peated en had 7 jaar op cognac vat gelegen.
Iain vertelde dat GM onbeperkt over port en cognac vaten kon beschikken omdat hun eigenaar ook een port en cognac maker in bezit had.

Na wederom een schitterende tasting begaven we ons naar de shop. We hadden voor de tour al gezien dat bij GM het inflatie spook nog niet langs was geweest. Er werd dus flink ingeslagen, het grootste deel van onze flessen werd daar gekocht. Iain signeerde een aantal daarvan.
De kans om ook de 3 self fills te proeven lieten we ons natuurlijk niet ontnemen.
We konden een
8Y Port finish
15Y Tokaji finish en
8Y Peated Cognac proeven.
De Tokaji vonden we geen succes, maar van de andere opties gingen er meerdere langs de kassa.
60 pond voor een 0,7 liter self-fill konden we niet weerstaan. Ter vergelijking, bij Balvenie hadden we een 0,2 liter self-fill voor 35 pond.
Zelf kocht ik ook nog een jas, kannetje, Copita en bar plaid.

Glen Moray heeft punten gescoord bij ons alle vier en onze harten gestolen.
Wat een sympathieke en ondergewaardeerde distillery is dat!
Alleen al het feit dat daar nog fatsoenlijke prijzen worden gebruikt maakt GM voor ons een absolute aanrader voor iedereen die naar Spey gaat.
GM was ook de enige distillery tijdens de trip waar we water uit flesjes kregen ipv chloor water uit de kraan.
Ook was er bij GM geen enkele foto restrictie.
Chapeau Glen Moray!!!
Ik heb tegen Iain Allen gezegd dat Glen Moray er 4 'Ambassadors' bij heeft gekregen.

Morgen is onze laatste hele dag hier.
Maar vandaag eerst nog een borrel en diner bij Craigallachie hotel.
De pie met stoofvlees ging prima samen met de Bunnahabhain 12Y.

Morgen na een ontbijt in de Highlander Inn hebben we nog 5 uur voor een auto trip langs diverse Spey distilleries (Glenallachie, Macallan, Longmorn, Strathisla, Aberlour, Glenlivet, Dailuaine etc.), voor shop bezoek en foto's.
Om 1500 worden we in Dufftown verwacht voor de Connoisseurs walk van 4,5 uur met Michelle van Speyside tours langs 9 Dufftown distilleries (Pittyvaich, Dufftown, Mortlach, Glendullan, Parkmore, Glenfiddich, Balvenie, Kininvie and Convalmore) met whisky en food pairings onderweg.

Mooie verslagen Roelof. Hartstikke leuk om te lezen.

Voor onze laatste dag in Speyside stond een autorit langs diverse distilleries op het programma en als afsluiting om 1500 de Connoisseurs walk met Michelle van Speyside tours.

De autorit begon in Aberlour bij de lokale whiskyshop.
Hier werden 4 nieuwe flessen Ballindalloch gekocht die we ivm onze uitpuilende koffer maar hebben laten opsturen naar Nederland. De shop eigenaar bood ons een Glenlossie 14Y Sauternes aan op 50% van Murray McDavid. Een heerlijke fruitige start van de dag.

Aberlour distillery was de volgende stop. Na een paar foto's en een blik in de prijzige shop reden we snel door naar Glenallachie. Hier kon ik het niet laten om de distillery exclusive te proeven, een 13Y single cask op Chinquapin hout op 60.9%. Een heerlijke zoete dram op de neus. Een dram op Chinquapin had nog nooit gehad, een mooie primeur.
Alles in de shop met de logo's van vóór de rebranding was 50% afgeprijsd, helaas was er niet veel meer beschikbaar en werden er alleen wat kleinigheidjes gekocht.

Dailuaine was hierna aan de beurt voor wat foto's. Maar erg welkom laten de waarschuwings borden je daar niet voelen, na wat foto's snel weer door dus.

Van het oude Imperial was op wat oude, deels vervallen warehouses na, niks meer te zien. Maar het nieuw op die plaats verrezen Dalmunach, was een plaatje om te zien.

De volgende op de rit was wederom een Diageo kolos.....Cardhu. Van een afstand zie je al een potsierlijke fel gekleurde kunsstof Johnnie Walker naar je kijken. Afschuwelijk lelijk! Tegen beter weten in zijn we toch ook nog even de shop in gelopen, maar Diageo shops (wisten we inmiddels) hanteren belachelijke prijzen. Om een voorbeeld te noemen. Er stond een NAS Lagavulin Distillers Edition voor 178 pond (207€!!!!) . In Nederland op dit moment te koop voor 100€.

Snel door naar Tamdhu waar we heerlijk ongestoord hebben rondgelopen terwijl het eigenlijk gesloten is voor publiek.
Hetzelfde ging ook op voor Knockando, maar daar werden we na een tijdje rondlopen wel aangesproken door een personeelslid.
Waar we een reprimande verwacht hadden rolden we juist in een heel hartelijk gesprek.
Zo hoorden we van deze man dat er in bepaalde batches van de 18Y, erg oude whisky zit vanwege tekorten aan 18Y oude voorraad ivm de al jaren durende verbouwing.
Toen we het terrein wilden verlaten en naar onze auto liepen kwam de man al toeterend naar ons toe. Hij had nog wat voor ons zei hij. En hij gaf ons alle vier een mooi boekje over de geschiedenis van Knockandu. Daar wist (een werknemer van) Diageo toch een punt te scoren.

We hadden nog tijd voor 1 bezoekje voordat we terug moesten zijn voor de lange wandeling met Michelle. Dat was toevalig wederom een Diageo distillery. Het prachtige en pitoreske Cragganmore.

Ook hier weer vooral volstrekt oninteressante prijzen in de shop. Maar er mocht geproefd worden dus dat deden we dan ook maar.
2 samples gingen in het glas.
De Cragganmore 15Y ter ere van het 150 jarige bestaan op 48.8%. Deze was geweldig!
De rokerige Cragganmore 12 Special Release 2019 op 58.4% kreeg ook lovende reacties.
Van deze 2 hadden we graag een fles meegenomen, ze waren zelfs mooi geprijsd, maar dat durfden we niet meer ivm te volle koffer.

Nu moesten we opschieten en snel naar ons verblijf om nog wat te eten en ons klaar te maken voor de wandeling.

Later meer......

We hadden nog een paar minuten over voor Michelle zou opduiken. Op naar Whisky Shop Dufftown dus.
Bij het zien van de prijskaartjes op de flessen verdween ook daar alle zin om wat te kopen. Het viel me wel op dat Glencairn Copita's met het whisky shop logo erop, een stuk goedkoper waren dan die met een distillery logo erop in de diverse distillery shops.

Vanuit de whisky shop hoef je alleen de straat over te steken naar de Dufftown Clock Tower waar Michelle haar meeting point is.
Na een hartelijke begroeting met Michelle en de andere gasten (een Duits en een Amerikaans stel) liepen we onder dreigende bewolking en spetters naar Michelle's huis. De tour begint altijd in haar garage waar langzaamaan ook een kleine cider distillery wordt opgebouwd.
Iedereen kreeg een veiligheids jasje en een Glencairn aan een koordje met het advies deze vast op te warmen en te bewaren onder de kleding.
Michelle vertelde dat we een wandeling hadden geboekt langs alle Dufftown distilleries met onderweg 14 drams en 7 hapjes.

Het eerste hapje en de eerste dram kwamen al in de schuur te voorschijn. Sticky toffee pudding gemaakt door Michelles moeder met de 5Y CS
Mannochmore Speyside Festival '23 MM.
De pudding was geweldig en beviel de aanwezigen beter dan de dram. Toen de voorspelde buien voor het eerste wandel uur toch echt wegbleven konden we gaan.

De eerste contouren die voor ons opdoemden na een paar honderd meter lopen waren die van Dufftown Distillery. We waren wederom op Diageo terrein en hier kwam de eerste fles uit de rugzak van onze gids. Voor een kaal stuk grond van 30 bij 40 meter vertelde Michelle dat we naar de niet meer bestaande Pittyvaich distillery keken en dat we een oude botteling gingen drinken van de
Pittyvaich 12Y F&F.
Deze inmiddels zeldzame en dure dram bewees maar weer eens dat 'duur' en 'closed distillery' geen synoniemen zijn voor kwaliteit.
Niet veel verder stonden we echt voor de Dufftown stills en volgde de volgende dram of beter gezegd drams.

We kregen kort achter elkaar 2 drams van Dufftown Distillery. Eerst kregen we onze 2e Special Release van Diageo tijdens de trip, de
the Singleton of Dufftown 17Y.
Een stevige allemans vriend waar je niks op tegen kan hebben maar die je ook niet opgewonden maakt. Tijdens deze dram kregen we een bonbon van de (volgens Michelle) beste chocolatier van Schotland.
Uit de rugzak kwam de volgende Dufftown dit keer eentje die gemaakt is in de tijd dat Bell's nog eigenaar was. De
Dufftown/Glenlivet Pure Malt 8Y.
Een vreemde dram waarbij de term 'old bottle effect' viel.

De wandeling ging verder naar het voor ons opdoemende Mortlach, maar eerst hielden we stil bij het voormalige huis van William Grant waar Michelle een mooie verassing uit de rugzak haalde. Een
Benromach 21Y.
Er was geen link tussen de dram en de lokatie, we konden gewoon genieten van een mooie whisky volgens Michelle. Dat deden we allemaal, want deze OB is gewoon een fijne dram. Hij ging ook nog eens vergezeld van een cracker met gerookte lokale brie.
Bij het prachtige Mortlach stonden we weer op (je raad het al) Diageo terrein.

Na wat fotos kwam er ook weer een OB uit de tas. De
Mortlach 16Y.
Gelijk gevold door de volgende verassing, een schitterende
Mortlach 25Y GM.
Deze heerlijke whisky ging vergezeld van Schotse shortbread koekjes wederom gemaakt door Michelles moeder.

We zijn nu op de helft.

Nog maar op de helft?

Prachtige verslaggeving tot nu toe!

De helft van de whisky line-up is voor Michelle ook het moment om op bevriend terrein de 7 flessen in haar rugzak om te wisselen voor nieuwe exemplaren. Op het wisselpunt stond ook een thermoskan klaar met hot toddy. Na deze warme opkikker waren we opgeladen voor de 2e helft van ons wandel avontuur.

Het begon 'saai' te worden,.....we liepen weer op Diageo terrein af toen we Glendullan zagen opdoemen. Michelle had uitgelegd dat de 3 types Singleton of...... voor verschillende markten gemaakt worden. De Singleton of Dufftown die we eerder al kregen wordt gemaakt voor ons in Europa, de Glen Ord gaat naar het Oosten en deze Glendullan gaat naar bourbon land.

Uiteraard werd op dit terrein een Singleton of Glendullan gedronken. De maar zeer matige Game of Thrones versie.
Singleton of Glendullan GOT.
Hier kregen we een
stevige en dik belegde boterham met roomkaas en zalm óf ham.
Ook hier werd meer genoten van de hap dan van de dram.
Hierna een Independant Glendullan, de
Glendullan 12Y 2009 SV.
Ook deze Glendullan maakte niet echt indruk.
De wandeling ging verder richting Glenfiddich en onderweg zagen we op afstand Parkmore liggen. Dat vond Michelle reden om er een peated dram bij te pakken, de
anCnoc Peat Heart.
Deze fijne afwisseling ging gepaard met een cracker met blauwader kaas. Een mooie combinatie.

Op naar Glenfiddich waar we wederom iets van de eerder genoemde chocolatier kregen. Het chocolaatje kreeg op het Glenfiddich terrein uiteraard gezelschap van een Glenfiddich dram, de
Glenfiddich 14Y Rich Oak.
Met deze distillery heb ik weinig, maar wat zag het er allemaal prachtig mooi en verzorgd uit en wat is het groot daar!

Hierna op naar terrein waar we eerder waren geweest deze dagen, dat van Kininvie en Balvenie.
Hier kregen we een vreemde Kininvie blend, de
Kininvie KVSB003.
Niet echt bijzonder, zelfs een beetje vreemd. Er bleek ook Rye whisky in te zitten, dat verklaarde veel. Door naar Balvenie waar de volgende verassing uit de tas kwam, een blended malt/Burnside/teaspooned Balvenie/Burn-Taobh.
Michelle vertelde ons gelijk dat 'teaspooned' een term is die je niet te series moest nemen. Er liepen echt geen mensen met theelepels door de distillery, dat was veel te veel moeite .
Burnside 26Y MM.
Deze dram viel goed in de smaak bij iedereen en ons smaakte hij ook echt beter dan de Balvenie 25 die we eerder bij Balvenie hadden gehad.

De wandeling werd afgesloten met wederom een prijzige 'closed distillery', de
Convalmore 1984 GM.
Deze dram werd genuttigd met uitzicht op het leegstaande Convalmore en beviel een stuk beter dan de dram bij Pittyvaich. Het was een waardige afsluiting van een prachtige totaal beleving met Michelle.

Michelles man haalde ons op met een busje en bracht ons terug naar Dufftown centrum, waar we gelijk (het was inmiddels 1930) een restaurant indoken met onze nieuwe Duitse vrienden. We hielden het allemaal simpel met een burger en ook allemaal eindigden we onze laatste avond in Spey zonder dram.
Het zat er bijna op!
Alleen de Speyside Cooperage en de distilleries op de terug weg lagen nog voor ons.

Onder de Clock Tower stonden we tevergeefs op onze bestelde taxi te wachten, die kwam niet opdagen en was onbereikbaar. Daarom pleegden we maar een belletje naar onze vaste chauffeur Georgie. Hij was vrij maar we zagen geen andere optie meer. Georgie sprong gelijk op en haalde ons toen gelijk met zijn prive auto op. Aangekomen bij ons huisje vertelde hij dat we net op tijd waren, want hij wilde net aan een Craigallachie 13Y beginnen.
Wonderlijk hoe je in een paar dagen tijd een bijzondere relatie met iemand kan opbouwen. De klik met de gepensioneerde Georgie was er vanaf het eerste moment. De door Andre meegenomen stroopwafels deden de rest . Andre had ze meegenomen voor al de mensen die we 'ingehuurd' hadden.
Iedereen die dit artikel leest en die binnenkort richting Spey vertrekt zou ik adviseren om iemand van ons te contacten voor Georgies telefoon nummer.

Wat een topper was dat!

Mooi verslag Roelof. Het leest alsof ik er zelf bij was…