Het Whisky Forum

In dit topic wil ik graag wat uitgebreider verslag doen van mijn bij D12 gewonnen trip naar Lagavulin.

Toen ik Nov 2018 hier op het forum het Range Share Topic begon, kon ik nog niet vermoeden dat er daardoor in maart 2019 een lang gekoesterde wens van mij in vervulling zou gaan.

Uit de eerste Range Share poll bleek dat Lagavulin en Glendronach het meest gewenst waren voor de Range Share. Nadat ik alle nodige flessen aangeschaft had, bleek tot mijn grote verassing er een prijsvraag te zitten bij de geleverde Lagavulin 8. Ik besefte me maar al te goed dat dat een mooie kans was om mijn droom eindelijk in vervulling te laten gaan.
Toen het om een slagzin wedstrijd bleek te gaan, zonk de moed me gelijk in de schoenen, ik had immers nog nooit wat gewonnen en kende ook niemand die ooit iets met een slagzin had gewonnen.

Toch de moed niet opgegeven en er eens even goed voor gaan zitten. Om het geluk niet te tarten, dit uiteraard met een glaasje Lagavulin DE onder handbereik .
De opgave was: I love Lagavulin, because........
Tja daar kon ik het mee doen. Het enige wat ik kon bedenken was mijn zin te laten rijmen. Hij moest en zou dus op Ulin moeten eindigen. Dat bracht mij op de verbastering van ruling, rulin'. Na veel geschuif met woorden rolde de volgende zin er uit.
I love Lagavulin, because.....on my bucketlist a Lagavulin distillery visit still is rulin.

Nadat dit opgestuurd was naar D12 begon het grote wachten. Ondertussen was Range Share 1 al helemaal afgerond en zat ik midden in het verwerken van Range Share 2.
Op de dag van kerstavond kwam dan het lang verwachte mailtje van D12. Het begon met de mededeling dat de Lagavulin prijswinnaars bekend waren.
Nou jammer dan dacht ik, ik hoor er niet bij. Ik las dan ook niet verder en zag bijgesloten link over het hoofd. Tot 2 minuten later echt de persoonlijke bevestiging in mijn mailbox viel.
De winnaars werden op de volgende originele manier door D12 bekend gemaakt:


Ik hoef jullie niet te vertellen dat ik het plafond beschadigd heb op mijn werk toen ik mijn naam in het rijtje zag staan, ik wist niet dat ik zo hoog kon springen .

Een aantal weken later kreeg ik tijdens de wintersport op mijn mobiel het bericht dat er een app groep was aangemaakt met daarin alle deelnemers aan de trip. Toen kon de voorpret echt beginnen. Alle deelnemers hebben zich aan elkaar voorgesteld en de chatbox was geopend. Wat een stel ouwehoeren bij elkaar bleken het te zijn. De zin droop er bij iedereen vanaf. Een week voor vertrek ontvingen we van D12 een doos met daarin alle reis papieren, een D12 T-shirt en een power adapter voor de afwijkende stopcontacten in Schotland.

De grootste verassing kwam echter de dag voor vertrek. Alle deelnemers aan de trip kwamen elk met hun favoriete fles op de site van D12. Onze favoriete flessen bleken in de week van de trip in de D12 week aanbieding.
De vraag wat onze favoriete dram was, was ons een keer door Danny van D12 gesteld in de app groep. Nooit verwacht dat dat voor de week aanbiedingen was.


Nu nog 1 nachtje slapen..........

Op de dag van vertrek eerst nog even vroeg opgestaan voor een normale werkdag. Maar van een normale werkdag was door alle verwachtingen en zenuwen natuurlijk geen sprake meer.
Toen ik aan het einde van de middag dan eindelijk in de trein zat, kwam er slecht nieuws van de organisatie op de app. Storm winden boven Schotland brachten onze reis in gevaar.
Ik kwam als derde van de groep aan op schiphol en langzaam druppelde iedereen met bedrukte gezichten binnen. Herman van Diageo (voorgrond foto) was ondertussen druk aan het bellen om te zoeken naar alternatieve mogelijkheden om in Schotland te komen. Zelfs een ferry trip naar Speyside werd bekeken.
Toen ook Maarten en Danny (directeur en rechterhand)(achtergrond foto) van D12 binnen waren sloegen ook die twee gelijk aan het bellen en regelen.

Na lang in onzekerheid gezeten te hebben kwam Schiphol/KLM met het verlossende woord. We zouden kunnen vliegen op Glasgow, maar de vlucht naar Islay was nog steeds discutabel. Ons natuurlijk een rotzorg, zolang we maar naar het beloofde land konden.

Nadat we waren ingechecked was het tijd om even te ontspannen met een kleine alcoholische versnapering in de Heineken bar. Normaal drink ik geen pils, maar dit biertje smaakte me heeeerlijk.


Eenmaal onderweg naar de gate konden Maarten en Danny van D12 het volgende foto moment natuurlijk niet laten lopen.


Na een voorspoedige vlucht werden we door taxis naar ons hotel gebracht in Glasgow.
Nadat we ons even hadden opgefrist op de kamer was het tijd voor een welkoms drankje in de foyer. Herman van Diageo had daar een mooie verassing voor ons geregeld. Hij had zonder iets te zeggen de Game Of Thrones Lagavulin mee genomen en voor iedereen een rvs uitschuif bekertje.
Dat was een zeer aangename verassing, de bodem van de fles was dan ook snel bereikt.
Ondanks dat we weer om 0600 op moesten was het natuurlijk nog geen tijd om het licht uit te doen voor ons. Zeker niet nadat we de inhoud van de hotel bar eens goed hadden bekeken.
Van Herman van Diageo mochten we alles bestellen wat we wilden, zolang het maar uit de stal van Diageo kwam. Nou dat was natuurlijk geen enkel probleem want er stonden prachtige flessen Talisker, Caol Ila, Lagavulin, Inchgower, Oban en vele anderen uit de stal van Diageo achter de bar. Ik koos (om in de juiste sferen te blijven) natuurlijk voor mijn zo geliefde Lagavulin Distillers Edition.

Als slaapmutsje bood Herman ons nog een hele mooie rum aan. Na zijn mooie introductie en uitleg ging ook deze Zacapa 23 rum er zeer goed in.
Om 0130 was het dan echt tijd om naar ons luxe bed te gaan want om 0600 zouden we weer moeten opstaan voor onze vlucht naar Islay.

Verder verslag volgt nog........

Leuk om Danny van D12 nu eens te zien. Al veel mailverkeer mee gehad en alleen maar zeer positief uiteraard.

andre8x8 schreef:Leuk om Danny van D12 nu eens te zien. Al veel mailverkeer mee gehad en alleen maar zeer positief uiteraard.

Ik heb tijdens de trip veel met Danny en Maarten gesproken over de 'filosofie' en werkwijze achter de schermen bij D12.
Heel veel interessante dingen te weten gekomen.
Zo zei Maarten onder andere dat ze werken aan de optie om kleine bestellingen voortaan ook in kleine dozen te kunnen verzenden.
Maarten is van oudsher de bier man bij D12 en Danny heeft de portefeuille whisky onder zich.

Freezeroz schreef:Heel veel interessante dingen te weten gekomen.
Zo zei Maarten onder andere dat ze werken aan de optie om kleine bestellingen voortaan ook in kleine dozen te kunnen verzenden.

Wat een geniaal idee!

De wekker maakte een bruut einde aan een korte nacht, maar vol zin snel de weinige spullen gepakt die ik mee had en snel naar de foyer gelopen.
We zouden savonds weer terug komen in hetzelfde hotel, maar hebben vanwege de slechte weersverwachtingen er toch maar voor gekozen om al onze bagage mee te nemen naar Islay.
Je weet maar nooit immers.

Eenmaal onderweg in het kleine propeller vliegtuigje naar Islay meldde de piloot dat het een 'bumpy ride' ging worden. Nou dat werd het ook.
Na 45 minuten vliegen kwamen we boven Islay.
Wat een geweldig gevoel om vanuit de lucht eerst Ardbeg en daarna Lagavulin te zien liggen.

Ik ben het door de opwinding helemaal vergeten, maar ik wilde eenmaal door de beveiliging, net als de paus de heilige grond kussen. Toen ik het bordje welcome to Islay zag op het kleine Islay airport werd bevestigd dat we 'thuis' waren .

We werden op de kleine luchthaven gelijk lekker gemaakt met allemaal vitrines vol lekkers zoals een Ardbeg 23Y.
Eenmaal buiten stond de taxi al klaar om ons naar ons reisdoel Lagavulin te brengen.
De chauffeur had nog een leuke verrassing voor ons, hij wist dat we iets te vroeg bij Lagavulin zouden komen en had een tussenstop die we volgens hem vast wel konden waarderen.
We moesten even door de modder en een krakend hekje voor het volgende plaatje.
Dat voelde erg bijzonder ondanks dat er niets meer te zien en beleven was dan het maken van een mooie foto.

Een paar kilometer verder doemden dan eindelijk de contouren van Lagavulin voor ons op.
We hadden nog wat tijd over voor we naar binnen konden. Die tijd hebben we volledig benut voor het schieten van plaatjes bij de foto genieke distillery en omgeving.
Herman riep ons allemaal bij elkaar en vroeg ons om onze tin cup erbij te pakken.
Vervolgens toverde hij een fles Lagavulin DE '17 tevoorschijn. Wat een held!
Mijn favoriete dram om 10 uur sochtends .


Hierna was het tijd voor de Lagavulin shop. Flessen stonden er genoeg, dus ik heb eerst een XL Lagavulin hoody veilig gesteld bij de dames van de shop. Voor de flessen was er na de warehouse tasting nog wel tijd.

Eenmaal in de warehouse bleken we daar niet de enigen te zijn. Er zaten al zo'n 30 mensen van divers pluimage om Ian mcArthur en zijn assistente heen. De dame zei dat Islay haar naam was. Maar ik heb haar paspoort maar niet gevraagd om dat te checken.
Toen ook wij een plekje hadden begon Ian met zijn verhaal. Een verhaal dat hij vast al honderden keren had afgestoken. Over hoeveel vaten Lagavulin heeft, van welke soort en waar ze liggen.

Het viel me op dat er niet zoveel vaten in de afgeschermde tasting room lagen. Een deel van de te proeven whisky kwam dan ook uit een fles.
Dat was een beetje een tegenvaller.
Hij begon dan ook gelijk met een fles. De Lagavulin Islay Jazz festival 2018 op 58%,
een blend van jonge en oude Laga volgens Ian.

Hierna volgde een hele jonge 7 jarige op 61%, maar daarna kwam het echt mooie spul.
Achtereenvolgens een 21Y gerijpt op een bodega sherry butt op 52%, en een 22Y bourbon cask op 52,4%.
In mijn korte notes staat alleen: zacht, zoet en floraal.
Ik had graag meer notes gemaakt, maar dat viel niet mee.
Ik wilde ook niks missen van alles wat er om me heen gebeurde. En de vloeistoffen in de glencairn waren niet warmer dan 10° schat ik.

De mooie afsluiter was een 26Y gerijpt op een sherry butt op 49.8%.

Ik heb Ian een paar vragen gesteld, maar geen 1 werd er bevredigend beantwoord.
Zo vroeg ik hem bijvoorbeeld iets over de finishing op PX van de DE, mijn favoriete dram.
Hij begon toen een verhaal over triple maturation. Ik denk dat hij daarbij doelde op de rijping van de distillery only, maar het was in ieder geval geen antwoord op mijn vraag .

Na de tasting was het tijd voor de fotos met Ian en van warehouse 1.
Ook zag ik toen dat veel leden van het gezelschap samples toebedeeld hadden gekregen van Ian's assistente. Dat had ik helemaal gemist, maar wederom kwam held Herman met een verassing. Hij stopte me een 5cl sample van het 22Y vat toe. Wederom dank Herman .
Hierna op naar de shop voor boodschappen. We hebben ons helaas erg in moeten houden vanwege de beperkte ruimte in onze handbagage.

Voor de warehouse tasting had ik al gezien dat de prijzen niet mee vielen. Alle standaard flessen konden we bij Maarten en Danny goedkoper krijgen.
We hebben ons dan ook maar gericht op de merchandise en de distillery only flessen.
Ik heb zelf voor 196£/220€ de Lagavulin Jazz '17 en Distillery Only '18 gekocht. En een Lagavulin hoody met 20% korting voor 40€.
Het gekke was wel dat juist de dure 25Y in de shop een stuk goedkoper was dan we hem hier kunnen krijgen.

Na de aankopen kwam Herman als verassing met Ian aanlopen om onze flessen te laten tekenen.
Daar maakten we allen natuurlijk dankbaar gebruik van.
Het waren al flessen om te koesteren, maar nu al helemaal. Dank Herman!

Tot slot nog even in de storm de pier op voor de foto's voor de iconische muur met grote Lagavulin letters erop.
Ook Ian kwam nog even bij ons voor een groepsfoto. Helaas durfde/wilde hij niet met ons de pier op.
Dus alleen een foto van het gezelschap onder de klapperende Lagavulin vlag voor de pier.


Na de laatste foto's met Ian moesten we ons haasten naar de gereed staande taxi. Eenmaal op de route was het tijd voor de onthulling van de middag verassing.......

Leuk verslag om te lezen.. maakt goede herinneringen los, hoop snel ook weer op Islay te staan

Ik heb de hele dag al zin in een Lagavulin, hoe zou dat toch komen...

Echt leuk om te lezen. Zelf nog nooit die kant op geweest, maar het begint nu echt te kriebelen.

Onwijs leuk om terug te lezen, Roelof!
Veel groeten van een D11-lotgenoot,

Bart (D.)

Na de warehouse tasting bij Lagavulin stonden er een lunch en culturele uitstapjes op het officiële programma. Maar ik wist wel beter. Toen in de taxi de vraag van de organisatie kwam wat het volgende reisdoel was, riep ik dan ook gelijk Caol Ila! De verbaasde gezichten om mij heen, verbaasden mij dan weer.
Het was toch geen geheim dat we Herman van Diageo aan boord hadden èn D12 had de week aanbiedingen opgebouwd rond onze favoriete flessen èn Lagavulin en Caol Ila. Bovendien hadden de prijs winnaars van D12 kortingsbonnen gekregen voor de aanschaf van een DE van Caol Ila en Lagavulin.

Goed, op naar Caol Ila dus. Kennelijk liepen we achter op schema want we passeerden het etablissement waar we een lunch zouden nuttigen.
In een straf tempo reed de taxi chauffeur ons dwars over het eiland over zeer hobbelige wegen naar het noorden. Erg fijn met net een CS tasting achter de kiezen .

Na een ritje van zo'n 45min waren we bij Caol Ila. Wat gelijk opviel was het formaat van de gebouwen èn de grote stills die je door de ramen kan zien.


Het uitzicht op Jura en de prachtige Paps of Jura vanaf het Caol Ila terrein is adembenemend.
We werden even in een kleine tastingroom geparkeerd tot onze rondleiding zou beginnen. Koffie en thee stonden samen met een prachtig palet aan koekjes en chocola op ons te wachten.
Aangezien we nog geen lunch hadden gehad ging dat er lekker in.
Toen gids Emma ons kwam halen werden we gelijk gewezen op het stricte foto verbod in de gebouwen.
Iets waar we ons natuurlijk niet aan hebben gehouden.
Emma was maar moeilijk te verstaan en voegde helaas niet veel toe aan wat we al wisten.

Maar snel op naar de tasting room dus. Daar lag een mooi rijtje vaten op ons te wachten.


Emma liet ons de laatste Caol Ila Feis Ile proeven uit het vat.
Een 10 jarige op 58%.
Toen het volgende vat aan de beurt was vroeg ze of er ook iemand was die haar wilde helpen met de vallinch. Nou dat liet ik me natuurlijk geen twee keer vragen.
Ik mocht een 23Y first-fill Olorosso op 55.3% uit het vat zuigen. Wow!


Deze whisky was de lekkerste die we tot nu toe op Islay hadden gedronken.
Maar niet voor lang, Emma had iets nog mooiers voor ons in petto.
Een 31Y wederom first fill sherry op 56.3%.
Wat me bij is gebleven is de sterke peat die na 31Y nog terug te vinden was.
Een nieuw hoogtepunt!
Van deze mooie dram heb ik gelukkig ook nog een kleine sample mee kunnen nemen.

Helaas was er geen tijd voor meer dan drie drams.
Maar de shop werd nog wel even bezocht.
Ook hier waren de prijzen van de standaard bottelingen niet echt interessant. Wel was er meer keuze dan bij Lagavulin. Ook kon je er een kleine dram proeven en kregen we hier een doosje voor de Caol Ila glencairn uit de tasting die we mee mochten nemen.

We wisten inmiddels dat we echt niet van het eiland af konden komen en moesten dus naar ons inmiddels geboekte hotel voor een welkome late lunch.
We konden onze verbazing amper onderdrukken toen we rond 1630 werden afgezet bij het majestueuze Machrie golf resort.
Tijdens de lunch werd ons gevraagd om het thuisfront te contacten met de mededeling dat we minimaal 36 uur op Islay moesten blijven.
Na de luxueuze lunch konden we inchecken en besloten we even een paar uur rust te pakken voor het late diner.
Inmiddels nam de storm apocalyptische vormen aan. De wind huilde door het hele resort. Tijdens het diner wapperden de broekspijpen aan onze voeten en trilde de dubbele beglazing in de kozijnen. Bijna beangstigend.
Het resort liet een timmerman aanrukken om ventilatie roosters dicht te laten timmeren. Dat verhoogde het comfort iets.
Als goedmakertje kregen we van het personeel een Caol Ila Moch aangeboden.
Na het diner hebben we de openhaard opgezocht, waar we nog mochten genieten van de laatste distillery only van Caol Ila. Een first fill bourbon met rode wijn finish van 57.4%.
Moe maar voldaan zochten we onze kamers op waar de wind huilde en de gordijnen wapperden voor de ramen.
Maar met de gedachte aan de dag van morgen die ons nog naar Ardbeg en Bunna zou brengen, vielen we uiteindelijk toch in slaap. Totdat..........

Malt Chronicles schreef:Onwijs leuk om terug te lezen, Roelof!
Veel groeten van een D11-lotgenoot,

Bart (D.)

Welkom op het forum reisgenoot.
Veel lees plezier hier.

Erg leuk verslag. Hou de spanning er nog maar even in

Leuk geschreven, leest lekker weg