Het duurt even, maar dan heb je ook wat. Hierbij het tweede, en tevens laatste, deel van de serie "Op vakantie met.."! Aan alles komt een eind, en zo ook aan een fantastische 11 dagen dwars door Schotland. Van Edinburgh tot aan Craigellachie, van Oban tot aan Campbeltown, and last but not least, van Port Ellen tot aan Dumgoyne. Veel gezien, veel geproefd.
Waar pak je een deel twee op? Da's vrij simpel: waar je met deel 1 bent geëindigd! Campbeltown dus, dag 2 welteverstaan! Na enigszins rustig opstaan en bijkomen van de Cadenhead Warehouse Tasting een rustig sightseeing dagje gepland. Niet dat er veel te zien is.. schapen, schapen, een verdwaalde Schotse Hooglander, en schapen. Even naar het zuiden gereden om in Southend te koekeloeren, het meest zuidelijk gelegen puntje van het Kintyre-schiereiland: en zowaar; schapen, schapen, een verdwaalde Schotse Hooglander, en schapen. En van schaapjes tellen word je moe, dus 's middags even bijkomen/lunchen in het Ardshiel Hotel, een tip van medeforummer Thijs100 (

). Een prachtige whiskybar met een groot assortiment. Lekker! Daarna viel er nog maar 1 ding te doen. De laatste van de 3 Campbeltown-distilleerderijen bezoeken: Glen Scotia. Een leuke rondleiding door dit 'kleine' distilleerderijtje, waar de laatste jaren door de eigenaren grote investeringen in zijn gedaan (te zien aan het nieuwe visitor centre). Afsluiten met, je raadt het al, wat leuke drammetjes (waaronder een Single Cask release).

Een, lange, lange, winterslaap voor deze Glen Scotia-vaten.
TUUT TUUT TUUT! Dat moet dus een wekker voorstellen. Die ging de dag erna namelijk vroeg (voor vakantiebegrippen zeker) om 05:00. 's Winters gaat er dagelijks 1 ferry vanaf Kennacraig naar Port Ellen om 07:00 's ochtends. En Kennacraig ligt ongeveer ~45 minuten ten noorden van Campbeltown. Maar alles voor het 'goede doel' laten we maar zeggen.. De reis naar Islay is begonnen!
2 uur later stonden we aan land. Ei-land. Na aankomst in dit pittoreske havendorpje stond de dag in het teken van Islay verkennen en distilleerderijen aandoen waar geen grote tour geboekt stond. Te beginnen met Bowmore (daar wilde ik graag heen -helaas, keuzes-), gevolgd door Bruichladdich, en na de zelf samengestelde The Co-operative lunch, Kilchoman.

Ondanks wolken regende het nauwelijks. Volgende keer voor mij more Bowmore! Gelukkig nog wel een 15 minuten durende video kunnen kijken onder het genot van een 12yo First Fill Oloroso: wat een prachtspul.

Typische kleur. Bruichladdich. Een Port Charlotte PC12? Ja graag!

Een boerderij, niet heel bijzonder in Schotland. Maar dit is.. de jongste van allemaal!

Kilchoman. Meer is het niet, nog niet! (Al hebben ze een prachtig nieuw bezoekerscentrum!)
En toen was het grote moment aangebroken. Althans, voor mij (vaders is een echte Laphroaig-fan). De namiddag was bestemd voor 1 van mijn favoriete distilleerderijen, en hier keek ik al heel lang naar uit! Op het programma stond een Distillery Tour gevolgd door een Warehouse Tasting. Hoge verwachtingen! Over welk godenwater ik het heb? Als echte schipper als logo heb je een grote aanlegplaats nodig..

Any clues? En zoals wel vaker hadden wij ook hier weer een privétour.. wat een luxe! (Januari is een lastige maand wat betreft distilleerderijen die open zijn, maar als je langs kan komen, doen. Heerlijk rustig, alle tijd om vragen te stellen, en je krijgt dingen te zien die normaliter achter gesloten deuren blijven.)

Tada! Nog bedankt Peter87, je hebt me aangestoken!

De poorten van de hemel: Bunna-heaven. Nooit. Meer. Terug.

De Mill van Bunnahabhain, hier wordt alles vermalen tot Grist.

De Bunna Mash Tun, koper, en groot!

Houten Washbacks, uiteindelijk stijgt hier het abv. (onder invloed van gist) tot een percentage van een sterk biertje (~8%). Toevalligerwijs werden ze voor het eerst in 2016 gevuld, erg leuk om mee te maken. Smaak: Weissbier-achtig, best okay!

Ik mocht iets achterlaten voor de 'eeuwigheid'. (vaders = Hans) Dit moet wel een topcask worden!

Daarna 3 heerlijke drams mogen proeven te weten een: 7yo First Fill Oloroso,
12yo First Fill Oloroso C#1490, en een Bunnahabhain Moine (peated) 10yo 2nd Fill Oloroso. Ra, ra, ra, welke heb ik meegenomen? De laatste 2, meerdere malen.. (het was een dure dag..

)
Dat was me het dagje wel zeg, met als afsluiter Bunnahabhain. We hadden een cottage gehuurd in Lagavulin Bay, op loopafstand van Lagavulin (letterlijk ~300 meter), Ardbeg, en Laphroaig. De avond afgesloten met een klein drammetje en toen naar bed. Uitslapen, en daarna op naar... Laphroaig.

Veel mooier weer ga je in januari niet krijgen op Islay schat ik! Of komt het door Laphroaig?

De Peat Moss, de turfgronden van Laphroaig.

Zo gaat het nu dus nog steeds..

1 van de weinige distilleerderijen met een eigen moutvloer (nog ~7 in Schotland, waarvan 3 op Islay).

Wat een geluk, het drogingsproces in volle glorie. Wat een heerlijke lucht kwam er vanachter die deur vandaan zeg..

De Stills van Laphroaig.

De 'kommetjes' in de Spirit Safe: woohoo, new spirit!

Een 'ouderwets' Dunnage Warehouse. Links; de cask waar Prins Charles zijn handtekening op heeft achtergelaten. En in deze prachtige omgeving werd ook de door ons geboekte Warehouse Tasting/Distillery Wares gehouden. Wat een genot om zelf een drammetje uit een vat te trekken (valinch!) en vervolgens te proeven in deze omgeving. Aanrader. Uiteindelijk een Laphroaig 17yo 1998 First Fill Sherry Butt C#700039 gebotteld (vaders een First Fill Bourbon), deze kwaliteit vind je bijna nergens meer, wow!, unieke ervaring.

Enigszins jolig onze pacht opgehaald. Als Friends of Laphroaig-lid, en 1sq ft. bezitter, heb je jaarlijks recht op een 5cl miniatuur van de Lappie 10, en mag je het veld in om het land op te eisen. Kaplaarzen aan, GPS tracker mee (allemaal provided by Laphroaig), en gaan!

Het bloed van mijn voorvaderen stroomde sneller dan ooit door mijn aderen, als ware kolonist knalde ik de vlaggenstok de drassige grond in. Nederland is zojuist 0.1m² groter geworden. Koning Wim-Lex zal trots op mij zijn geweest, nietwaar?

's Middags nog even langs Ardbeg. Wat een fantastisch café/restaurant hebben zij zeg, nogmaals een aanrader. Heerlijk gegeten. Helaas was er iets misgegaan met de tour die ik had geboekt, ook al stond ik wel vermeld in het grote Ardbeg-boek, en had ik schriftelijke bevestiging, het kon helaas geen doorgang vinden: er zijn namelijk helemaal geen tours in januari. Kan gebeuren, na ~8 tours begin je de ins-en-outs toch wel te weten dus een vrij middagje was ook niet erg. Enigszins schuldig voelden zij zich wel, waarna wij de gehele range 10-Corry-Oogie-Perpie DR-SN2015 DR voor onze kiezen kregen. En een gratis whiskyglaasje. Kan slechter.

Een oude Still.

The Old Kiln. De oude Kiln van Ardbeg, hier werd vroeger de malt gedroogd. Maar nu is het het café 'The Old Kiln Café'

Uitzicht vanaf onze cottage - straight op Lagavulin. Fantastisch. De Tour was kort maar krachtig. Mooie Lagavulin Jazz Festival 2015 (o.a.) mogen proeven.

De laatste dag hebben wij 's ochtends nog wat historische plekjes kunnen aandoen, dit is er 1 van. Als je hier een cask zou wegslepen hoef je voorlopig niet meer te werken! Het zijn namelijk de oude warehouses van...

...Port Ellen! Tegenwoordig omgetoverd tot 1 grote moutvloer & droger. De meeste barley/malt voor Islay wordt hier nu voorbereid voor alle distilleerderijen.

Niks overgeslagen: Caol Ila, met op de achtergrond de prachtige silhouetten van de Jura.

Dat was het alweer.. 3,5 dag Islay. Bye Bye Port Ellen. I'll be back!
De vakantie zat er bijna op, nog enkele obstakels voor de boeg. Zo moest we nog een manier vinden op de 4,5 liter aangekochte whisky richting Nederland te 'smokkelen' (uiteindelijk koffer ingecheckt, geen problemen gehad), de autoreis van Kennacraig naar Edinburgh, met een overnachting in Drymen, en... Glengoyne (vandaar de overnachting

). De laatste distilleerderij van de reis, ditmaal gehuld in sneeuw, die dikker werd naarmate we dichter bij Dumgoyne kwamen. En dichter bij de bewoonde wereld, en dat was te merken aan de bezoekersaantallen, gelukkig was het erg dynamische/vrolijke rondtour -we hadden een entertainster als guide-. Leuk om te zien, en zeker een bezoekje waard, wat een mooi spul wordt hier toch ook gemaakt. Ik kon het niet laten om een laatste fles te bottelen, een prachtig zoette sherrybom (geproefd!):
10yo 2005/2016 1st Fill Sherry Cask C#2431. Had ik maar een grotere koffer.


Een laatste foto.. om het af te leren.
Zo dit was het dan weer voor de Whiskyreis SQ 01/2016. Ik moet terug, dat is zeker, al is het maar om ook GlenDronach, Longmorn, e.d. te kunnen bezoeken. Maar nu eerst weer genieten van al het moois wat hier nog in de kasten pronkt. Thanks voor de reacties, en.. cheer-y-io!