Net terug uit Schotland, afgelopen week tussen alle gezinsuitstapjes en bezichtigingen toch nog drie tours kunnen doen:
Laphroaig:
Standaard tour gedaan, gewoon leuk! Toeval wilde dat ze net bezig waren de malting floor te vullen, stonden we bovenop. Superleuke gids, dame op leeftijd met heerlijk Schots accent en dito humor
. Bovendien doen ze het goed met hun 'coins', je krijgt er drie en na afloop kan je dan kiezen of je die of aan de standaards (1 coin) of 'iets' minder standaard (2 coins) of een nog iets minder standaard (3 coins) besteedt. Bovendien kan je ook aangeven dat je 'driver' bent, dan krijg je de betreffende keuze in een sample flesje mee (niet heel ruim gevuld, maar soit: Voor 10 pond én de rondleiding, én een klein tastingglas mee, én de samples, daar kan je niet veel van zeggen natuurlijk).
Kilchoman:
Ook standaard tour gedaan, en die viel eigenlijk wat tegen. Waarschijnlijk moet je het ook een beetje treffen, we bleken de enigen op de tour te zijn, dus soort van privé rondleiding. Echter, onze gids was een hartstikke leuke meid, maar niet voor een distillery-tour: Vers ingevlogen uit Engeland aan haar keurige accent te horen, en keurig geïnstrueerd: Het standaard verhaal werd netjes opgelepeld. Geen Schotse humor, geen bijzonderheden, alles exact volgens het boekje. Extra pech was dat de malting floor in verbouwing was net zoals een heel deel van de distillery, waardoor we dat deel van het verhaal te horen kregen middels een schematische poster aan de wand...
Verder ook weer de mini tastingglaasjes kado, mét een mini tasting achteraf (bodempje Machir Bay en bodempje 100% Islay 6th Edition). Voordeel dan wel weer dat je als Kilchoman-lid deze tour (één keer per jaar) gratis mag doen (hoefde dus alleen voor mijn vrouw bij te betalen), dus al met al mag je er dan ook weer niet te veel van vinden he
.
Wel heel gaaf om te zien dat ze écht heel veel zelf doen daar, tot en met het bottelen en verpakken aan toe! (zelfs de mooie ronde plaketjes op de fles blijken er daar ter plekke handmatig op de fles te worden gedaan...). Voor mij verklaart het in ieder geval wel grotendeels de niet geringe prijzen van de toch vrij jonge bottelingen, hele sympathieke onderneming.
Glenfarclas:
Ook hier de standaard tour gedaan: Súperleuk! Hier wél weer een leuke gids, weer een dame met onvervalst Schots accent en humor én duidelijk zicht- en hoorbare liefde voor het product en de distilleerderij. Ook hier waren we aanvankelijk de enigen, sloot later alleen nog een Nederlands echtpaar aan. Alles ging uiterst relaxed en ontspannen, je kon van alles vragen, o.a. ook veel achtergrond over de mannen die daar op dat moment aan het werk waren, het benadrukt het hechte en familaire karakter van deze distillery, erg mooi.
Overal foto's van mogen nemen, zelf in één van de warehouses waar het op dit moment oudste vat van Glenfarclas prominent ligt te pronken, eentje uit 1953
! Schijnt nog 40,4% Abv te bevatten, dus óf binnenkort komt er een (niet te betalen) parel op de markt, óf ze gaan hem marry-en een ander vat uit '53 die nog iets hoger in de alcohol zit, en ze samen nog een paar jaartjes laten doorrijpen... We gaan het zien.
Daarna nog de 10- en 15-jarige in de standaard tasting achteraf. Rondleiding duurde uiteindelijk ruim langer dan het eigenlijke aangegeven uurtje, hele leuke ervaring! Ook een super sympathiek bedrijf
.
| 
