Hallo, gasten!
Geplaatst: 04 Apr 2014, 09:31
Ik zal me ook maar even voorstellen.
Ik ben 36 jaar, woon samen met mijn vriendin en zoontje van 2,5 jaar, en ben softwareontwikkelaar.
Whisky is eigenlijk toevallig op mijn pad gekomen, toen iemand een klein flesje meenam van Bushmills, als souvenir van een bezoek aan de distillery. Toen volgde een zelfgekochte Glenfiddich 12. Daarna een Talisker 10... en toen gebeurde het, ik kocht een Lagavulin 16. Het was zo'n gebeurtenis waarvan je later altijd nog precies weet waar je was en wat je deed. Ik was thuis en dronk whisky
, en ik was overdonderd.
Dat is inmiddels zo'n 4 jaar geleden, denk ik... in m'n vriendenkring begint het ook te leven, we kopen regelmatig samen flessen in en af en toe doen we een kleine tasting.
Qua smaak... ik weet het nog niet zo goed, het laat zich niet zo makkelijk pin-pointen... telkens als ik denk "oh hier houd ik dus niet van, die en die smaak", komt er later toch wel weer een keer een fles voorbij waarbij die smaak zo goed geintegreerd is met de rest en zo goed z'n werk doet, dat ik dat eigenlijk nooit echt meer kan zeggen.
Ik houd in ieder geval van een complexe neus waar je maar mee bezig kan blijven, het liefst een combi van "turf/rook/aards/kruidig/medicinaal/motorolie/hartigheid", met iets "licht mineraligs" en een "klein laagje fruit/fris" op de achtergrond (i.i.g. verschillende dingen die gaande zijn), een vol/rond pallet, en dan een lange turfige/smoky/aardse/kruidige afdronk.
Ik houd eigenlijk niet zo van cherry bommen de laatste tijd. Met uitzondering van de Glendronach Revival. Ik was een beetje klaar met peat, maar de laatste tijd kom ik er helemaal op terug... ben weer into de peat. Geef me dan maar een peat bom, ook midden in de lente. Bij peat vind ik vaak dat mineralige, dat je goed kunt ruiken als je buiten aan het proeven bent, fijn naar voren komen.
En het Cynelish kaarsvet kan ik ook goed waarderen.
Wat me de laatste tijd erg is bijgebleven is de Talisker 18, de Clynelish First Cask van Whisky Import Nederland, en de Ledaig 10 is m'n "daily dram" geworden. Je moet ervan houden, dat wel, maar voor mij is deze zo betaalbaar en gevaarlijk lekker. Er gebeurt ook weer niet zo gigantisch veel, maar precies genoeg en de goeie dingen.
Verder was ik ook aardig onder de indruk van de Peat Reek van Blackadder.
Ik was een poos helemaal wild van alles wat van Springbank vandaan kwam... ik denk dat ik inmiddels zo'n 10 expressies in huis heb gehad. Maarja, smaak ontwikkeld zich door... vaak met Springbank is het een poos de fles aan de lucht hebben voordat alle verstopte smaken naar boven komen... en de standaard 10yo is eigenlijk nog steeds m'n favoriet... en dat is ook meteen de meest betaalbare
Verder vond ik de Yamazaki 18 erg fijn... en op advies van een vriend, die er veel dieper in duikt dan ik, heb ik 2 halve flessen meegedaan waarvan bij de tasting m'n schoenen uit vielen van genot... dat waren een Bowmore van Liquid Library en een hele jonge Ledaig van Single Malts of Scotland. Beide volgens mij op cherry gefinished... Ik durf deze allebei na de eerste tasting niet meer aan te raken, omdat ik bang ben dat de rest van m'n setje (meestal fluctuerend van 5 tot 10 open flessen) dan spontaan verbleekt.
De laatste tijd doe ik ook te vaak spontane miskopen. Ik heb een beetje een gat in de hand, en met internet is het ook maar een kwestie van klikkerdeklik... en ik ben meestal te nieuwsgierig naar nieuwe dingen om oude bekenden nog eens te kopen... er is ook zo verschrikkelijk veel te kiezen dat ik dan maar snel een knoop doorhak, ik heb vaak de tijd en rust niet voor groot onderzoek. Gelukkig heb ik een vriend die dat wel heeft en doet
De enige expressies die ik ooit weer teruggekocht heb, da's eigenlijk wel interessant, zijn de Ledaig 10, de Springbank 10 en de Lagavulin 16.
Vooralsnog doe ik te weinig aan proevertjes. Maar binnen de vriendengroep begint dat wel steeds meer standaard te worden; elkaar bij bezoek wat proevertjes toestoppen
Dat werkt eigenlijk toch veel beter, nu heb ik te vaak een hele fles van iets in huis dat wel lekker is, maar niet "top". Terwijl er in de betreffende prijsklasse ook "top" flessen bestaan.
Ik ben 36 jaar, woon samen met mijn vriendin en zoontje van 2,5 jaar, en ben softwareontwikkelaar.
Whisky is eigenlijk toevallig op mijn pad gekomen, toen iemand een klein flesje meenam van Bushmills, als souvenir van een bezoek aan de distillery. Toen volgde een zelfgekochte Glenfiddich 12. Daarna een Talisker 10... en toen gebeurde het, ik kocht een Lagavulin 16. Het was zo'n gebeurtenis waarvan je later altijd nog precies weet waar je was en wat je deed. Ik was thuis en dronk whisky
, en ik was overdonderd.Dat is inmiddels zo'n 4 jaar geleden, denk ik... in m'n vriendenkring begint het ook te leven, we kopen regelmatig samen flessen in en af en toe doen we een kleine tasting.
Qua smaak... ik weet het nog niet zo goed, het laat zich niet zo makkelijk pin-pointen... telkens als ik denk "oh hier houd ik dus niet van, die en die smaak", komt er later toch wel weer een keer een fles voorbij waarbij die smaak zo goed geintegreerd is met de rest en zo goed z'n werk doet, dat ik dat eigenlijk nooit echt meer kan zeggen.
Ik houd in ieder geval van een complexe neus waar je maar mee bezig kan blijven, het liefst een combi van "turf/rook/aards/kruidig/medicinaal/motorolie/hartigheid", met iets "licht mineraligs" en een "klein laagje fruit/fris" op de achtergrond (i.i.g. verschillende dingen die gaande zijn), een vol/rond pallet, en dan een lange turfige/smoky/aardse/kruidige afdronk.
Ik houd eigenlijk niet zo van cherry bommen de laatste tijd. Met uitzondering van de Glendronach Revival. Ik was een beetje klaar met peat, maar de laatste tijd kom ik er helemaal op terug... ben weer into de peat. Geef me dan maar een peat bom, ook midden in de lente. Bij peat vind ik vaak dat mineralige, dat je goed kunt ruiken als je buiten aan het proeven bent, fijn naar voren komen.
En het Cynelish kaarsvet kan ik ook goed waarderen.
Wat me de laatste tijd erg is bijgebleven is de Talisker 18, de Clynelish First Cask van Whisky Import Nederland, en de Ledaig 10 is m'n "daily dram" geworden. Je moet ervan houden, dat wel, maar voor mij is deze zo betaalbaar en gevaarlijk lekker. Er gebeurt ook weer niet zo gigantisch veel, maar precies genoeg en de goeie dingen.
Verder was ik ook aardig onder de indruk van de Peat Reek van Blackadder.
Ik was een poos helemaal wild van alles wat van Springbank vandaan kwam... ik denk dat ik inmiddels zo'n 10 expressies in huis heb gehad. Maarja, smaak ontwikkeld zich door... vaak met Springbank is het een poos de fles aan de lucht hebben voordat alle verstopte smaken naar boven komen... en de standaard 10yo is eigenlijk nog steeds m'n favoriet... en dat is ook meteen de meest betaalbare
Verder vond ik de Yamazaki 18 erg fijn... en op advies van een vriend, die er veel dieper in duikt dan ik, heb ik 2 halve flessen meegedaan waarvan bij de tasting m'n schoenen uit vielen van genot... dat waren een Bowmore van Liquid Library en een hele jonge Ledaig van Single Malts of Scotland. Beide volgens mij op cherry gefinished... Ik durf deze allebei na de eerste tasting niet meer aan te raken, omdat ik bang ben dat de rest van m'n setje (meestal fluctuerend van 5 tot 10 open flessen) dan spontaan verbleekt.
De laatste tijd doe ik ook te vaak spontane miskopen. Ik heb een beetje een gat in de hand, en met internet is het ook maar een kwestie van klikkerdeklik... en ik ben meestal te nieuwsgierig naar nieuwe dingen om oude bekenden nog eens te kopen... er is ook zo verschrikkelijk veel te kiezen dat ik dan maar snel een knoop doorhak, ik heb vaak de tijd en rust niet voor groot onderzoek. Gelukkig heb ik een vriend die dat wel heeft en doet
De enige expressies die ik ooit weer teruggekocht heb, da's eigenlijk wel interessant, zijn de Ledaig 10, de Springbank 10 en de Lagavulin 16.
Vooralsnog doe ik te weinig aan proevertjes. Maar binnen de vriendengroep begint dat wel steeds meer standaard te worden; elkaar bij bezoek wat proevertjes toestoppen
Dat werkt eigenlijk toch veel beter, nu heb ik te vaak een hele fles van iets in huis dat wel lekker is, maar niet "top". Terwijl er in de betreffende prijsklasse ook "top" flessen bestaan.
