Mijn naam is Ron, sinds ongeveer mijn dertigste alweer zo'n 18 jaar geleden met mijn neus in de Whisky gedoopt
en heb er geen spijt van. Hoewel ik als grapje vaak de Schotse vader van een vriendin hiervan de schuld geef.Mijn liefde voor whisky is ontstaan toen een goede Nederlandse vriend met deze schone Schotse ging trouwen en wij Nederlanders werden uitgenodigd om deze belevenis bij te wonen.
Dat hebben we geweten. 2 weken feest bij de familie
in huis (en daar buiten) in Schotland 
, wat een gastvrijheid! Geweldig!Bier en wijn stroomde rijkelijk, maar hier heb ik voor het eerst Whisky gedronken en leren waarderen!
Sindsdien heeft het mij gelukkig niet meer losgelaten.
Toevallig net als een ander forumlid hier, had ik tot mijn 21ste nooit een druppel gedronken en tot deze bruiloft moest ik niks van sterke drank hebben.
Een vriend van mij heb is hiermee nu ook besmet en we hebben denk ik onderhand ongeveer 150 soorten Whisky's uitgeprobeerd.
Ik ben geen kenner, wel een liefhebber! Ik ben altijd wel te vinden op één van de sessies van het Whiskyfestival van Den Haag of Alkmaar of anders een plaatselijke proeverij. De sfeer vind ik altijd gezellig en gemoedelijk vooral in zo'n setting als een oude kerk.
Het liefst probeer ik altijd wel weer iets nieuws. Op de boot naar Zweden heb ik 2 jaar geleden het Zweedse Macmyra leren kennen, best lekker!
De streek Speyside in Schotland heeft qua Whisky's mijn voorkeur, maar Highland Park of een keer een Islay Whisky vind ik als afwisseling ook niet te versmaden op zijn tijd.
Voor mij staat nu Highland Park 19 jaar (festivalbotteling 2005) nr.1, dan Aberlour A'Bunadh op #2 en op 3 Brora 28yo maar dit is natuurlijk aan verandering onderhevig want ik merk, en waarschijnlijk iedereen hier die al wat langer Whisky drinkt, dat je smaakt verandert en je eisen steeds hoger worden.
Dit was een zo'n beetje mijn Whisky verhaal.
Slainte Mhath, Ron
