Soundwave is ook van de partij
Geplaatst: 05 Mei 2012, 01:28
Hallo whiskyfans!
Ik ben 30 jaar, Hagenees en webdesigner. Inmiddels ruim een jaar écht gepakt door het whisk(e)yvirus, regelmatig na google speurtochten al eens op het forum beland en het leek mij leuk om nu toch ook hier maar eens een account aan te maken.
Sterke drank is heel lang niet iets geweest waar ik veel mee had. Een lekker speciaal biertje of goede wijn bleef het eigenlijk wel bij. Mijn pa dronk alleen zware turferige en medicinale Islays en dus was dat mijn voornaamste associatie met whisky en dat is voor de meeste beginners niet de beste. Bij mijn zwager dronk ik echter wel eens wat mee waar ik wel blij van werd, met name de Ierse whiskeys. Toen ik in een hotelbar in Londen besloot om na de zoveelste pint maar eens wat anders te nemen schonk de barman een glas (toen nog voor mij onbekende) Blackbush van Bushmills in. BAM, ineens wist ik dat ik het wel degelijk heerlijk kon vinden! Terug in Nederland gelijk een fles gekocht en mijzelf wijsgemaakt dat ik misschien wel gewoon alleen Ierse moest drinken. Mijn portemonnee is misschien niet extreem rijkelijk gevuld, maar als ik mijzelf ergens op trakteer dan kijk ik altijd of ik het 'beste' kan vinden. Na wat zoeken kwam het er op neer dat ik Redbreast wilde kopen (want dat was volgens velen de beste Ierse whiskey), maar daarvoor moest ik wel naar de plaatselijke speciaal zaak. Toen ik daar mijn eerste stappen had gezet was het hek van de dam.
Inmiddels ben ik één van de vaste nieuwe klanten, vele boeken verder en ook vele flessen naar de glasbak gebracht.
Telkens als ik iets speciaals koop neem ik mijzelf voor dat ik er zuinig op wil zijn, maar iedereen moet ik het laten proeven en alleen de laatste druppels gaan met plezier en pijn in het hart tegelijk de fles uit. Mijn voorkeur voor zachtere whiskys is deels gebleven, maar ik zoek ook graag de grenzen op (Octomore 167ppm) en wordt blij van de complexere whiskys (al zal ik geen Laphroig liefhebber worden). Alles wat ik dit jaar heb gehad heb ik verder keurig bijgehouden in een lijstje. Veel hiervan was nog losjes gebaseerd op Jim Murray's en Ralfy's tips en in de winkel. Enkele hoogtepunten waren o.a.:
Hibiki 17 en 21yo, Glen Elgin Wilson&Morgan 20yo, Hazelburn 12yo, Old Pulteney 21yo, Port Charlotte (MoS white Rioja), Mackmyra Special 07, Highland Park 18yo en nog vele anderen.
De enige welke ik zelf geen beste keuze vond was een Auchentoshan Three Wood en een met kerst gekregen Balvenie Double Wood.
Mijn laatste pronkstuk (en de enige waarvan ik de fles misschien wel bewaar als hij op is) is de Glenmorangie Signet waarbij ik waarschijnlijk één van de weinige ben die het de prijs waard vind (wat een genot!) en gek genoeg een Peruaanse rum (Ron Millonario XO) die elke whiskyfanaat geproefd moet hebben!
Ik hoop in de toekomst hier misschien mijn steentje bij te kunnen dragen door mijn proefnotities bij nieuwe flessen te delen. Ik heb het idee dat ik inmiddels redelijk in staat ben de geur en finish/balans te beschrijven. Om één of andere reden vind ik het nog steeds erg moeilijk om puur de smaak te beschrijven, maar dat komt misschien wel door mijn bijna net zo grote voorliefde voor zeer hete sauzen
Ik ben 30 jaar, Hagenees en webdesigner. Inmiddels ruim een jaar écht gepakt door het whisk(e)yvirus, regelmatig na google speurtochten al eens op het forum beland en het leek mij leuk om nu toch ook hier maar eens een account aan te maken.
Sterke drank is heel lang niet iets geweest waar ik veel mee had. Een lekker speciaal biertje of goede wijn bleef het eigenlijk wel bij. Mijn pa dronk alleen zware turferige en medicinale Islays en dus was dat mijn voornaamste associatie met whisky en dat is voor de meeste beginners niet de beste. Bij mijn zwager dronk ik echter wel eens wat mee waar ik wel blij van werd, met name de Ierse whiskeys. Toen ik in een hotelbar in Londen besloot om na de zoveelste pint maar eens wat anders te nemen schonk de barman een glas (toen nog voor mij onbekende) Blackbush van Bushmills in. BAM, ineens wist ik dat ik het wel degelijk heerlijk kon vinden! Terug in Nederland gelijk een fles gekocht en mijzelf wijsgemaakt dat ik misschien wel gewoon alleen Ierse moest drinken. Mijn portemonnee is misschien niet extreem rijkelijk gevuld, maar als ik mijzelf ergens op trakteer dan kijk ik altijd of ik het 'beste' kan vinden. Na wat zoeken kwam het er op neer dat ik Redbreast wilde kopen (want dat was volgens velen de beste Ierse whiskey), maar daarvoor moest ik wel naar de plaatselijke speciaal zaak. Toen ik daar mijn eerste stappen had gezet was het hek van de dam.
Inmiddels ben ik één van de vaste nieuwe klanten, vele boeken verder en ook vele flessen naar de glasbak gebracht.
Telkens als ik iets speciaals koop neem ik mijzelf voor dat ik er zuinig op wil zijn, maar iedereen moet ik het laten proeven en alleen de laatste druppels gaan met plezier en pijn in het hart tegelijk de fles uit. Mijn voorkeur voor zachtere whiskys is deels gebleven, maar ik zoek ook graag de grenzen op (Octomore 167ppm) en wordt blij van de complexere whiskys (al zal ik geen Laphroig liefhebber worden). Alles wat ik dit jaar heb gehad heb ik verder keurig bijgehouden in een lijstje. Veel hiervan was nog losjes gebaseerd op Jim Murray's en Ralfy's tips en in de winkel. Enkele hoogtepunten waren o.a.:
Hibiki 17 en 21yo, Glen Elgin Wilson&Morgan 20yo, Hazelburn 12yo, Old Pulteney 21yo, Port Charlotte (MoS white Rioja), Mackmyra Special 07, Highland Park 18yo en nog vele anderen.
De enige welke ik zelf geen beste keuze vond was een Auchentoshan Three Wood en een met kerst gekregen Balvenie Double Wood.
Mijn laatste pronkstuk (en de enige waarvan ik de fles misschien wel bewaar als hij op is) is de Glenmorangie Signet waarbij ik waarschijnlijk één van de weinige ben die het de prijs waard vind (wat een genot!) en gek genoeg een Peruaanse rum (Ron Millonario XO) die elke whiskyfanaat geproefd moet hebben!
Ik hoop in de toekomst hier misschien mijn steentje bij te kunnen dragen door mijn proefnotities bij nieuwe flessen te delen. Ik heb het idee dat ik inmiddels redelijk in staat ben de geur en finish/balans te beschrijven. Om één of andere reden vind ik het nog steeds erg moeilijk om puur de smaak te beschrijven, maar dat komt misschien wel door mijn bijna net zo grote voorliefde voor zeer hete sauzen
