even voorstellen... Jelte
Geplaatst: 09 Nov 2011, 13:26
Hallo,
Even voorstellen op een forum is inderdaad wel zo netjes.
Mijn naam is Jelte, 27jr en woon samen met mijn vriendin in Helmond, Noord brabant.
In het dagelijkse leven ben ik financial controller, speel ik cello, beoefen ik aikido en loop ik hard in de bossen bij mij om de hoek. Ik probeer ook te fitnessen, maar ik krijg daar vaak zo’n spierpijn van dat ik mijn cello niet aanraak of aikido een weekje moet laten liggen. Dat wordt dan vaak afgewisseld.
Na ongeveer een jaar verloofd te zijn geweest, ga ik volgende maand trouwen. Ik zal blij zijn als het geregel achter de rug is – tijd voor een feestje denk ik zo.
Japans eten & paprika soep zijn 2 passies van me. Dat kan je altijd naar me toe gooien. Overigens is het opeten van eten überhaupt een passie van me, deze deel ik dan ook met voorkeur met mensen om me heen en ga vaak uit eten.
Verder game ik graag en ga ik regelmatig naar techno/housefeesten. Even de beslommeringen eruit dansen.
Ik hou niet van voetbal, maar van honkbal des te meer. Ik heb het “vroeger” zelf gespeeld, maar ineens vond ik dat geen tijd meer had en vond ik vrouwen en stappen belangrijker. Soms vind ik het jammer dat ik ben gestopt, maar ik denk niet dat ik het ooit nog op ga pakken.
Furthermore - Ik heb een hekel aan scooters. Mijn nekharen gaan overeind staan als iemand slurpt van zijn of haar koffie. Ook verdwijnt mijn glimlach als iemand in zijn of haar telefoon blèrt in een restaurant. Maar het allervervelendste vind ik nog wel het feit dat, wanneer ik ’s ochtends uitstap bij de trein, iedereen al naar binnen probeert te wurmen. Dan heb ik nog het geluk dat ik vrij lang ben, maar elke morgen is het weer een discussie/botsing/ellebogenwerk met mensen die te asociaal zijn voor woorden.
Dat terzijde- iedereen heeft zo zijn irritaties.
Mijn whiskyleven tot nu toe. Op mijn 24/25e ben ik begonnen met het drinken met whisky. Red/blacklabel of jack daniels met cola vond ik altijd heerlijk.
Gelukkig nam een vriend me mee naar een whiskyfestival in Leiden. Dit was vorig jaar. Daar werd ik geïntroduceerd in de diversiteit die deze wereld te bieden heeft. Wat een desillusie, ik dacht echt dat ik de meeste whisky’s wel kende – wist ik veel dat er zoveel te vinden was.
Na mijn blocnote volgeschreven te hebben met de meest uiteenlopende merken ben ik de volgende dag op pad gegaan om mijn eerste fatsoenlijke fles aan te schaffen. Het was een dalwhinnie 1990 double matured. De inhoud van de fles is inmiddels flink geslonken, maar ik heb hem nog steeds. Ik vind het zonde om deze fles leeg te drinken, het is immers mijn allereerste.
Ik ben er nog niet uit welke kant mijn smaak op zal gaan. Wat lekker is….. is lekker, denk ik zo? Hoewel ik toch meer de kant op ga van de meer rokerige, zwaardere smaken – ben ik van mening dat ik nog veel te leren heb en zal ik mijn pad van smaken verder kunnen verbreden. Tot nu toe vind ik laphroaig, lagavulin, connemara, ardbeg toch wel de uitschieters.
Volgende week zaterdag maar weer naar het festival in den haag, hopelijk kom ik weer wat leuke dingen tegen. Overigens heb ik erg veel moeite om een fles gesloten te houden. Wanneer ik een fles de mijne heb gemaakt, móet ik diezelfde avond kunnen genieten van mijn nieuwe aankoop. Zodoende heb ik mezelf beloofd om geen flessen meer te kopen, totdat mijn bescheiden verzameling minstens met 3 flessen is geslonken. Tot nu toe hou ik het 5-6weken vol.
Anywho…. Dit is geen datingsite… ook geen sollicitatiegesprek, ook zit mijn manager verdacht naar me te kijken omdat ik ineens veel zit te typen, dus ik stop maar met mijn memoires.
Ik hoop dat ik van jullie kan leren in deze wondere wereld van whisky!
Groeten, Jelte
Even voorstellen op een forum is inderdaad wel zo netjes.
Mijn naam is Jelte, 27jr en woon samen met mijn vriendin in Helmond, Noord brabant.
In het dagelijkse leven ben ik financial controller, speel ik cello, beoefen ik aikido en loop ik hard in de bossen bij mij om de hoek. Ik probeer ook te fitnessen, maar ik krijg daar vaak zo’n spierpijn van dat ik mijn cello niet aanraak of aikido een weekje moet laten liggen. Dat wordt dan vaak afgewisseld.
Na ongeveer een jaar verloofd te zijn geweest, ga ik volgende maand trouwen. Ik zal blij zijn als het geregel achter de rug is – tijd voor een feestje denk ik zo.
Japans eten & paprika soep zijn 2 passies van me. Dat kan je altijd naar me toe gooien. Overigens is het opeten van eten überhaupt een passie van me, deze deel ik dan ook met voorkeur met mensen om me heen en ga vaak uit eten.
Verder game ik graag en ga ik regelmatig naar techno/housefeesten. Even de beslommeringen eruit dansen.
Ik hou niet van voetbal, maar van honkbal des te meer. Ik heb het “vroeger” zelf gespeeld, maar ineens vond ik dat geen tijd meer had en vond ik vrouwen en stappen belangrijker. Soms vind ik het jammer dat ik ben gestopt, maar ik denk niet dat ik het ooit nog op ga pakken.
Furthermore - Ik heb een hekel aan scooters. Mijn nekharen gaan overeind staan als iemand slurpt van zijn of haar koffie. Ook verdwijnt mijn glimlach als iemand in zijn of haar telefoon blèrt in een restaurant. Maar het allervervelendste vind ik nog wel het feit dat, wanneer ik ’s ochtends uitstap bij de trein, iedereen al naar binnen probeert te wurmen. Dan heb ik nog het geluk dat ik vrij lang ben, maar elke morgen is het weer een discussie/botsing/ellebogenwerk met mensen die te asociaal zijn voor woorden.
Dat terzijde- iedereen heeft zo zijn irritaties.
Mijn whiskyleven tot nu toe. Op mijn 24/25e ben ik begonnen met het drinken met whisky. Red/blacklabel of jack daniels met cola vond ik altijd heerlijk.
Gelukkig nam een vriend me mee naar een whiskyfestival in Leiden. Dit was vorig jaar. Daar werd ik geïntroduceerd in de diversiteit die deze wereld te bieden heeft. Wat een desillusie, ik dacht echt dat ik de meeste whisky’s wel kende – wist ik veel dat er zoveel te vinden was.
Na mijn blocnote volgeschreven te hebben met de meest uiteenlopende merken ben ik de volgende dag op pad gegaan om mijn eerste fatsoenlijke fles aan te schaffen. Het was een dalwhinnie 1990 double matured. De inhoud van de fles is inmiddels flink geslonken, maar ik heb hem nog steeds. Ik vind het zonde om deze fles leeg te drinken, het is immers mijn allereerste.
Ik ben er nog niet uit welke kant mijn smaak op zal gaan. Wat lekker is….. is lekker, denk ik zo? Hoewel ik toch meer de kant op ga van de meer rokerige, zwaardere smaken – ben ik van mening dat ik nog veel te leren heb en zal ik mijn pad van smaken verder kunnen verbreden. Tot nu toe vind ik laphroaig, lagavulin, connemara, ardbeg toch wel de uitschieters.
Volgende week zaterdag maar weer naar het festival in den haag, hopelijk kom ik weer wat leuke dingen tegen. Overigens heb ik erg veel moeite om een fles gesloten te houden. Wanneer ik een fles de mijne heb gemaakt, móet ik diezelfde avond kunnen genieten van mijn nieuwe aankoop. Zodoende heb ik mezelf beloofd om geen flessen meer te kopen, totdat mijn bescheiden verzameling minstens met 3 flessen is geslonken. Tot nu toe hou ik het 5-6weken vol.
Anywho…. Dit is geen datingsite… ook geen sollicitatiegesprek, ook zit mijn manager verdacht naar me te kijken omdat ik ineens veel zit te typen, dus ik stop maar met mijn memoires.
Ik hoop dat ik van jullie kan leren in deze wondere wereld van whisky!
Groeten, Jelte
... gelukkig maar want het ziet er naar uit dat fatsoensnormen gedoemd zijn uit te sterven en ja dat begint met het in de ban doen van etiquette.
.
