Ergens rond 2009/2010 maakte ik voor het eerst kennis met deze drank. Hier en daar proefde ik wat, maar voor het betere spul had ik als student te weinig geld. Ook kwam het al vrij snel tot een pijnlijke breuk in onze relatie..
Een besloten feestje met open bar, gretige bediening en een fles Red Label waar niemand zich om bekommerde.. het waren deze factoren die mij als 19-jarige jongen zonder noemenswaardig eelt op z'n lever de das om deden. Tijdens die noodlottige avond verloor ik mezelf zodanig in de betovering van deze *spirit*, dat ik die door schaamte (maar vooral de kater) de daaropvolgende 12 jaar heb vermeden..
Onze relatie leek voorgoed voorbij, tot een paar weken geleden. Na een filmavondje bij een vriend stond ik op het punt om naar huis te gaan, toen we aan de praat raakten over whisky. Hij toonde mij zijn bescheiden collectie flessen, en bood wat aan. Ik mocht me op dat moment nog net BOB noemen, dus ik stemde toe met een klein beetje.
Hij zette mij een klein glaasje voor, met daarin een bodempje whisky, lichter van kleur dan ik verwacht had.
Ik keek, en ik rook en ik nipte voorzichtig..
"Wow.."
Het was Ardbeg 10, en liefde op de eerste slok
Ik bleef de dagen erna terugdenken aan die intense smaak. Dus zo kon whisky ook zijn?! Ik had zelden zoiets geproefd, en ik móest ook zo'n fles hebben. Kortom; het smaakte enorm naar meer.
En zo hervond ik mijn liefde voor whisky. Ik ben me aan het onderdompelen in de wondere wereld van deze drank, nippend van de Ardbeg en me aan het oriënteren wat de tweede fles gaat worden.
Ik hoop op dit forum veel op te steken, en wie weet in de toekomst ook wat bij te kunnen dragen.
Groet!
. Welkom op het whiskyforum 
.
mijn eerste ervaring was op m’n 16e een famous grouse 200ml flesje 
Als een red label je eerste ‘liefde’ en zo te lezen een eenmalige actie was, zou ik niet zeggen dat je de liefde nu 