Het definiëren van een whiskyliefhebber of aficionado

[KSB66]

Appels en peren , Piet.
Maargoed als jij op die manier mensen wil categoriseren dan moet je dat maar doen.
Mensen zijn geen producten.
Ik vind het geneuzel.

Toch nog 1 vraag. Als die mensen die niet voldoen aan jullie criteria van een whiskyliefhebber wat zijn die mensen dan?

[saintjimmy]

Appels en peren , Piet.
Maargoed als jij op die manier mensen wil categoriseren dan moet je dat maar doen.
Mensen zijn geen producten.
Ik vind het geneuzel.

Toch nog 1 vraag. Als die mensen die niet voldoen aan jullie criteria van een whiskyliefhebber wat zijn die mensen dan?

KSB66,

Om producten te verkopen heb je een doelgroep nodig. Je kan nou eenmaal geen producten verkopen zonder dat je een heldere doelgroep in het vizier hebt (althans dat proberen geleerden mij te leren op school). Je zou dus kunnen zeggen dat de industrie haar consumenten/doelgroep in een hoekje plaatst. Hier kan je stellen dat de mensen eerder objectief dan zijn.

Als de industrie hierover nadenkt, waarom is het dan geneuzel dat er hier op het forum over gedebatteerd wordt?

[JayDie]

Opzich stoor ik me de laatste tijd ook meer aan het generaliseren en het "in hokjes plaatsen" van dingen (niet direct forum gerelateerd; meer in het algemeen). Jock merkte eerder al eens op dat dit in de Nederlander zit... Wij willen alles precies weten en alles moet duidelijk zijn. Dat zit in ons.

Echter... dit onderwerp vind ik nog wel geinig. Het moet niet zo zijn dat dadelijk een afvink lijstje ontstaat zodat je zelf kan bekijken of je liefhebber bent of niet : dat is nog altijd aan jezelf om dat te bepalen. Wat dat betreft snap ik je, Bas!

[KSB66]

Het gaat niet om de industrie; het gaat erom hoe wij hier tegen elkaar aankijken.
Daar schijnt blijkbaar nogal verschil in te zitten.

[johan brugge]

Voor mij is een whiskyliefhebber iemand die graag whisky drinkt. Punt uit. Of dat nu 1 glas per week is of iedere dag maakt op zich voor mij niet veel uit. Of die persoon nu blended whisky of single malt drinkt maakt voor mij ook niet uit. Er zijn vanzelfsprekend liefhebbers die zich verdiepen in de materie en er mee opstaan en gaan slapen. Voor hen is het een passie geworden, maar het zijn evengoed liefhebbers.

[KSB66]

Precies.

[JayDie]

Precies.

Agree too

[chris]

Voor mij is een whiskyliefhebber iemand die graag whisky drinkt. Punt uit. Of dat nu 1 glas per week is of iedere dag maakt op zich voor mij niet veel uit. Of die persoon nu blended whisky of single malt drinkt maakt voor mij ook niet uit. Er zijn vanzelfsprekend liefhebbers die zich verdiepen in de materie en er mee opstaan en gaan slapen. Voor hen is het een passie geworden, maar het zijn evengoed liefhebbers.

Hier kan ik mij ook volledig in vinden

[Piet]

Voor mij is een whiskyliefhebber iemand die graag whisky drinkt. Punt uit. Of dat nu 1 glas per week is of iedere dag maakt op zich voor mij niet veel uit. Of die persoon nu blended whisky of single malt drinkt maakt voor mij ook niet uit. Er zijn vanzelfsprekend liefhebbers die zich verdiepen in de materie en er mee opstaan en gaan slapen. Voor hen is het een passie geworden, maar het zijn evengoed liefhebbers.

Ik zie dat dit onderwerp een beetje gestokt is m.b.t. het woord aficionado,
Wat mij betreft is op deze laatstgenoemde liefhebber, die met passie en zo, dan ook de term whisky-aficionado van toepassing. In die geest wordt het inmiddels ook gebruikt op ons visitekaartje

Sterker nog, eigenlijk vind ik een whiskyliefhebber die de tijd neemt die liefhebberij te verrijken en/of te delen met andere liefhebbers op dit forum al aardig op weg een aficionado te worden genoemd

[GastheerG]

Grappig!

Mijn vrouw is liefhebber van een whiskyliefhebber

Toch heb ik met de hokjes ook wel wat moeite. Sommige mensen dichten zichzelf wel eens een hokje toe terwijl een wat afstandelijke beoordeling toch echt tot een andere determinatie doet leiden.

Liefhebben is geweldig passie is beter maar obsessie is verwerpelijk.

[Piet]

Grappig!

Mijn vrouw is liefhebber van een whiskyliefhebber

...en waarschijnlijk dan ook nog het lief van een lefhebber

[Übergenieter]

Hallo allemaal,

Geweldige discussie dit! Hierin proef ik iets van een behoefte, om te weten hoe ver men is, n stukje erkenning (geldt natuurlijk niet voor iedereen).
Ik begrijp dat het leuk is om, iemand, die z'n eerste glas whisky drinkt en dit erg lekker vindt, gelijk te bestempelen als n liefhebber. Maar, iemand die bijvoorbeeld al zo'n 25 jaar bezig is, alle denkbare boeken in huis heeft, festivals bezoekt, lid is van alle bladen, alle distilleries heeft bezocht en ook bijvoorbeeld lid is van een liefhebbersclub/veelvuldig deelneemt aan proeverijen, zou dan ook 'maar' n liefhebber zijn?
Ik kan me dan voorstellen dat zo iemand n stukje erkenning zoekt; is mijns inziens heel menselijk. Maar bescheiden als de meeste mensen zijn (toch zeker de halve wereld, want de andere helft is voor de brutale mens ), gaat het wellicht te ver om zichzelf een 'expert' te noemen.....

Echte titels in 'het liefhebben van whisky/whiskey' zijn er vooralsnog niet, omdat de opleiding nog niet bestaat; de meesten van ons zijn autodidact. De enige 'echte' opleiding is die van Robin Brilleman, zover ik begrijp, maar ik geloof niet, dat je na het volgen hiervan een officiele titel mag voeren.

Een voordeel van het feit dat we ons allemaal liefhebbers noemen, is, dat je wel een gesprek met iemand MOET aangaan, om voor jezelf te kunnen bepalen in hoeverre iemand verstand van zaken heeft. Dat maakt onze 'sport' toch wel n heel sociale!

[johan brugge]

Hier is op whiskymag.com vorig jaar een interessante discussie over geweest. Eigenlijk best wel confronterend en grappig tegelijk. De classificatie heb ik gehaald The Scotch Hobbyist's Blog (maar ik weet niet meer wie er als eerste mee begonnen is) en gaat als volgt:
(Ik zal per stage een beschrijving posten, weliswaar in het engels, maar dat zal wel geen probleem zijn zeker?)

Stage 1:
Curiosity: The novice may have tried a couple of expressions of malt, and finds that he or she really enjoys the experience, or is perhaps curious about malt from what he or she has read or overheard from other enthusiasts.

Stage 2:
Enthusiasm: The malt enthusiast gets into the game. Unquenchable thirst for knowledge (and malt) drives him to begin buying books about malt whisky, surfing the web (and how did you find this site?), maps and other Scotland paraphenalia, and of course, bottles of Scotch. Typically in this stage, a form of denial may emerge where the enthusiast will refuse to spend over a set amount (maybe $50 or $100) for any bottle of malt. Bad move. Law of supply and demand. Good whisky costs money. Crap whisky can cost big bucks too (ask around before you buy if you are unsure), but good cheap whisky only comes along rarely (like $50 bottles of 100 proof Springbank).

Stage 3:
Fanaticism: The malt fanatic’s collection is now burgeoning. He may drop $1000 or more in a single liquor store visit. Cases of whisky begin filling his closets; he may invest in industrial grade shelving to store his malts. The fanatic may also register his own whisky related website. By this stage, he has already visited Scotland at least once, or is planning it. If he has visited Scotland, his luggage upon return is loaded with bottles of booty. He travels cross country to attend malt extravaganzas (like Ardbeggeddon). Unhappy about the number of malts available in his hometown, he orders them online from stores in distant lands. He possibly has a separate credit card account that his wife doesn’t know about and has malt shipped to an unmarried friend’s home, or at least stores some bottles there.

Stage 4:
Obsession: The obsessive probably has more whisky stored than he can drink in the remainder of his lifetime. He probably also owns casks (or shares of casks) that are maturing in warehouses. He knows distillery managers on a first name basis. Bank accounts are drained, maybe carrying a balance on credit cards or a second (or third) mortgage to finance his malt aquisitions. If previously married, probably divorced by now, or else has the perfect wife. Count me as jealous!

Stage 5:There may also be a terminal stage 5; the terminal obsessive may wish to purchase his own distillery, thereby assuring himself of a perpetual supply of malt whisky. I have not personally witnessed this phenomenon, but I suspect at least a couple of my personal friends may be prone to this stage.