Dat laatste deel wist ik niet.
Klinkt naar mijn mening wel als een slecht opgestelde overeenkomst.
Misschien was het vroeger nog niet zo, maar ik dacht dat je nu bij aanschaf van een vers vat altijd 10 jaar (of een ander getal) aan opslag inclusief in de aanschaf prijs krijgt. En dat je daarna gewoon moet bij betalen.
Lijkt me dan dat je in een overeenkomst ook gewoon vastlegt welke rechten de distilleerderij heeft wanneer daar door de eigenaar van het vat niet op gereageerd wordt.
Oftewel: na X periode zonder keuze van de eigenaar, gaat het vat tegen X percentage weer terug naar de destilleerderij.
Ofzoiets.
Die kast bij Glengoyne is trouwens inderdaad wel imponerend. Toen we daar de tour inclusief je eigen single Malt benden deden, was onze gids er even een paar minuten tussenuit voor een sanitaire stop. Ik moest me toen wel heel erg inhouden om er niet als een kind in een snoepwinkel doorheen te gaan.
Terug on topic:
Voor wat betreft het eerste, ieder zijn voorkeur natuurlijk.
Maar als ik op korte termijn een fles wil dan loop ik wel langs de slijter.
Voor mij is de charme van een aandeel in een vat juist dat het een heel proces door gaat. Dat een whisky zich ontwikkeld. Dat je dat om de zo veel tijd kan proeven. En dan na jaren er eindelijk een aantal flesjes van binnenkrijgt op het moment dat de whisky op zijn hoogtepunt is.
Nu lijkt het er soms op dat de casqueteers zo populair zijn (en snel uitverkopen) omdat er veel mensen zijn die goedkoop whisky willen binnen harken.
Wat alleen maar bevestigd wordt door geïrriteerde reacties door mensen die er een keertje naast hebben gegrepen.
Waarschijnlijk zijn er minder graaiers als ze inderdaad +10 jaar moeten wachten. Of zijn in ieder geval een stukje minder gefrustreerd, omdat er gedurende die +10 jaar nog voldoende mogelijkheden zijn om aan andere mooie whisky te komen.