Dre schreef:Perry Veenendaal schreef:
Kortom, mijn stelling is dat door de ruime beschikbaarheid van samples het makkelijker is geworden een dure fles aan te schaffen.
Ik snap je redenatie en dat zal vast voor een aantal mensen inderdaad zo werken. Daarin ben ik waarschijnlijk gewoon nog ouderwets of naïef, ik koop om te drinken en als de aanschafprijs erg hoog is dan wil ik het gewoon eerst kunnen proeven. Met het 'risico' dat tegen die tijd de fles misschien niet meer te koop is, wat ook weer overkomelijk is want er komt altijd wel weer iets ánders moois langs.
Ik sluit me hier volledig bij aan. Daarom klopt het FOMO gedeelte ook niet naar mijn mening, er is altijd iets anders lekkers

, ik koop om te drinken en als de aanschafprijs erg hoog is dan wil ik het gewoon eerst kunnen proeven. Met het 'risico' dat tegen die tijd de fles misschien niet meer te koop is, wat ook weer overkomelijk is want er komt altijd wel weer iets ánders moois langs.



gewoon het zoveelste voorbeeld van een vat wat véél te duur gekocht is. Ik zou zeggen gebruik het gezonde verstand en koop een 26yo Speysider die je van je stoel blaast voor een fractie van dit bedrag 


over Ardmore/Ardlair op een Springbank-draadje, maar vooruit. Maar jij zegt 'veel', maar ik had de indruk dat de naam juist maar héél weinig gebruikt wordt? Het is natuurlijk zeker niet alleszeggend, maar op WB staan bijvoorbeeld maar zés Ardlair bottelingen geregistreerd, en dan overigens niet één daarvan van Duncan Taylor. En tot ik het vatproject van die Ardlair tegenkwam had ik er dus eerlijk gezegd ook nog nooit van gehoord, maar omdat ik Ardmore eigenlijk zelden vind tegenvallen (zeker IB's) ben ik uit nieuwsgierigheid overstag gegaan voor een deeltje Ardlair.