Zilt smaak "van vroeger"

[Koning]

Interessant topic dit. Ik ervaar regelmatig een ziltige of 'maritieme' toets in whiskies, die ik niet persé met whiskies 'van vroeger' associeer maar eerder met een ligging aan de kust. Laatst bijvoorbeeld nog een Bruichladdich masterclass gevolgd, en bijna allemaal hadden ze iets licht ziltigs of mineraligs. Pulteney heeft dat soms ook inderdaad (vrij subtiel wel), maar ik ervaar ik het ook bij stokerijen als Springbank, Talisker, Clynelish en de meeste Islay-distilleries. En zelfs bij Inchgower in de Speyside die, inderdaad, dichtbij de kust ligt.

Het marketingverhaal is dat dit komt doordat zilte zeelucht in de vaten dringt, maar ik geloof Robin Brileman direct als hij zegt dat een fabeltje is en dat er geen zout in whisky kan zitten. Hij noemt dat er bepaalde fenolen bij het roken kunnen vrijkomen die we kunnen ervaren met iets ziltig. Dat verklaart een hoop, want veel van die distilleries die ik hierboven noem zijn inderdaad in meer of mindere mate geturfd. Maar dat geldt niet of nauwelijks voor ongeturfde Laddie, Inchgower of Pulteney. Wellicht dat het bronwater een tikje mineralig is dat ze gebruiken?

[squaadgras]

Ik geloof persoonlijk best dat de ligging dichtbij de kust, en dus interactie met de lucht aldaar invloed heeft.

Als (merendeel) alcohol uit de vaten kan verdampen, dan kan, en zal, dit worden opgevuld met ‘lucht’.

In hoeverre dit een ziltige toets oplevert weet ik dan weer niet. En in hoeverre het stookproces/gebruikte mout een invloed heeft op ziltigheid dan ook weer niet. Er is nl. ook ziltigheid te vinden in whisky’s die aan de kust zijn gestookt, maar rijpen in de highlands.