Aantal jaren rijping op vat in relatie tot kwaliteit

[Arnold1974]

Bij een aantal topics (bv. Kilchomen en Ledaig) heb ik, ondanks het beperkte aantal jaren rijping op vat, opgemerkt dat dit erg aantrekkelijke bottelingen zijn. Standaard beginnen bottelingen bij een jaar of 10 twaalf. Ik weet dat The Belvenie hun Finders Reserve hebben geschrapt voor bottelingen van een langere rijping. Zijn deze bottelingen van Kilchomen en Ledaig uitzonderingen of is de duur van rijping niet (altijd) gelijk aan kwaliteit. Hoe denken jullie hierover???

[Piet]

Kwaliteit niet zo zeer maar er is wel een duidelijke relatie tussen de ouderdom, in jaren rijping, en de prijs.
Over het algemeen geldt voor elk merk hoe ouder hou duurder.

Rijpen draagt normaliter zonder meer bij tot kwaliteit in met name "zachtheid" en complexiteit. Maar het ene rijpen is het andere niet. De snelheid van rijpen is mede afhankelijk van een aantal omgevingsfactoren (luchtvochtigheid, temperatuur, schommelingen etc.).

Ik zelf ben niet zo enthousiast over de (té) jonge (Schotse) whiskies, maar ja de meningen zijn verdeeld. Of de jonge Schotse whiskies complexiteit hebben, ik durf het te betwijfelen. Maar omdat ik er niet zo enthousiast over ben heb ik er ook maar enkele geproefd. Ik vind het zakelijk gezien knap om een whisky van 3 of 4 jaar oud te verkopen tegen vergelijkbare 10 jaar oud en hogere prijzen.

Neemt niet weg dat lange rijping ook negatief kan uitpakken. Té droog bijvoorbeeld door té veel tannine, té veel hout of zelfs muf kan ook komen door te lang en op foute vaten lageren.

[JayDie]

(...)The Belvenie hun Finders Reserve

The Balvenie, Founders Reserve?

Zijn deze bottelingen van Kilchomen en Ledaig uitzonderingen of is de duur van rijping niet (altijd) gelijk aan kwaliteit. Hoe denken jullie hierover???

Tsja... denk ook dat het mede een 'hype' is. Maar die Kilchoman's vind ik persoonlijk ook zeer goed voor de leeftijd! Benieuwd wat dat gaat worden als ze inderdaad 10 à 12yo zijn! Ook heb ik jongere Ledaig's geproefd. Ook erg goed.

Maar... ergens op dit forum ook wel eens geschreven (en Ralfy heeft het er eens over gehad): misschien dat de peat de 'slechte' kenmerken onderdrukt...?!

Of is er ook een jonge non-peated die zo goed uit de bus komt?!

[Piet]

..Maar... ergens op dit forum ook wel eens geschreven (en Ralfy heeft het er eens over gehad): misschien dat de peat de 'slechte' kenmerken onderdrukt...?!

Of is er ook een jonge non-peated die zo goed uit de bus komt?!

En uh, John, dat zou wel eens de crux kunnen zijn. Niet zozeer 'slechte' kenmerken maar het gebrek aan karakteristieke kenmerken die meer (lager-) tijd vragen.

Het antwoord op je laatste vraag is een interessant gegeven.

[GJR]

Ook ik had die vraag, en hier heeft Jock een keer een filmpje over gemaakt, door de Talisker 10 tegenover zijn oudere broertjes te zetten, moet je maar eens kijken (review 41).

Tijdens de proeverij in Zierikzee was er ook een voorbeeld van een te lange rijping de Glengoyne 21yo was bij iedereen, ook de importeur "over de top" als je daar de 17yo naast zette, welke wel naar mijn mening erg goed was (en betaalbaar).

Toch kom je ook wel eens jonge whisky tegen die een hoog scoren, zo zag ik bij Serge een 6 jaar Bunnahabhain met sherry invloed die vrij goed scoorde. Ook de 5 jaar oude Millstone (heel licht) Peated beviel mij wel. Smaken verschillen gelukkig, ik moet ook zeggen dat de oudste door mij geproefde whisky een 18 jarige was en de jongste de Kilchoman (welke ik wel lekker vind, al is bij dat soort jonge whisky naar mijn mening de smaak wel vrij snel vertrokken). Ik denk dat er maar een advies is en dat is het gewoon is proberen

[GastheerG]

Complexiteit van smaak heeft op iedere manier waarop zich dat ontwikkelt tijd nodig.

Prachtig voorbeeld is slowcooking. Iets kan na een half uur al gaar zijn (en dus eetbaar) maar het 4 uur laten staan pruttelen doet ineens smaken ontstaan waarvan je niet wist dat ze bestonden.
Probleem met tijd is echter waar ligt het optimum?
Goeie blognesesaus geeft na 2 uur nog niet al z'n smaken vrij maar na 5 uur moet je toch weer ingrediënten gaan toevoegen. Al is het maar water.

Door whisky in een kleiner vat te stoppen kan je het hout-whisky contact spectaculair vergroten. Toch zal rijping altijd ook z'n tijd nodig hebben. Smaakstoffen hebben tijd nodig om los te komen en smaakstoffen hebben tijd nodig om verliefd op elkaar te worden. Heeft niks met whiskykennis te maken maar geldt voor alles.

Een rijpingsproces zal altijd een duivelsdriehoek blijven tussen: smaak, tijd, geld.

Heb je haast? Smaak minder, wel sneller en goedkoper.
Wil de perfecte smaak? zal je even moeten wachten en kost veel geld
Mag het niks kosten? Heb je mazzel want dan kan het er snel zijn maar de smaak valt tegen.

Mooi voorbeeld van een whisky die te kort op het vat heeft gelegen is de Frysk Hynder. Ik blijf het een leuk product vinden maar het smaakt als jonge beaujolais. Leuk maar ieder proeft dat er veel meer inzit.

Zelf zit ik met m'n whisky's het liefst tussen de 8 en 21 jaar. Dan blijft het duivelsdriehoek nog een beetje hanteerbaar in relatie tot m'n andere hobby's. Ik koop in principe geen whisky boven de 60 euro zolang ik nog niet al die whisky onder de 60 euro heb geproefd.

Glenfarclas 8 is overigens een perfect voorbeeld dat met 8 jaar je al een hele knappe en betaalbare whisky neer kan zetten. Gister tijdens Sherlock Holmes nog getest

[Arnold1974]

Een rijpingsproces zal altijd een duivelsdriehoek blijven tussen: smaak, tijd, geld.

Ben ik het helemaal mee eens, en het is aan de man met de neus wanneer een whisky op zijn best is. Maar zoals bijvoorbeeld bij de Founders Reserve van The Balvenie (sorry voor mijn eerste taalblunder! ) is het een marketing technisch verhaal geweest. En ik denk dat om dezelfde reden veruit de meeste distilleerderijen geen bottelingen op de markt brengen die jonger zijn dan 10 jaar. Puur alleen omdat leeftijd verkoopt! (Dus zijn wij zelf hier schuldig aan )

Ik heb bij Van Wees een Ardbeg gedronken die ook een jaar of 7-8 gelegen had. Dat vond ik tot nu toe de lekkerste Ardbeg die ik gedronken heb. Helaas was hij toen al niet meer te koop.
Ook de Laphroaig reeks van 'the Ultimate single malt' serie (Hebben allemaal rond de 7 jaar gerijpt) zijn, naar mijn mening, erg lekkere whiskies.


Arnold

[Piet]

Als er één geobjectiveerd kwaliteitsoordeel te vinden is van malt whisky dan is het toch wel het Malt Maniacs Award.

Bij het "doorbladeren" van het meest recente oordeel van de Malt Maniacs sprongen drie feiten wel erg in het oog.

Het eerste heb ik al eens genoemd in Malt Maniacs Awards 2010, namelijk

Als "sherried" liefhebber valt het me wel op dat het een soort back to the origins lijkt te zijn.

Van de 12 Gold medal winnaars zijn er maar liefst 8 op sherry opgevoed. Bij de overige 4 staat het niet maar wie weet hoeveel Sherried daar nog bij zit.

Ook hetgeen daarin dat @wilchos constateert (en John hierin wat berichten terug):

... Vooral omdat op de tasting site door de guru's vaak peated whisky behoorlijk goed beoordeeld wordt. Hele jonge whiskies die al 90+ punten scoren.

Maar in relatie tot dit onderwerp toch vooral het feit dat alle 12 de Gold winners 27 jaar of ouder zijn en 7 daarvan zelfs 37 jaar of ouder. Een vergelijkbaar beeld geldt voor de andere top-categorie, de "ULTRA PREMIUM CATEGORY".

[henrihenrynl]

haha piet legt ff het verschil uit tussen een bel en een bal

Kilchoman komt uit NIEUWe bourbon (en misschien wel 1/4) vaten, ik weet niet of dat gebruikelijk is in schotland, meestal zie hergebruikte, dat kan het succes verklaren. goed doorgespoeld (het laten uitbloeden, alle tannine eruit gehaald ) en goed gedroogd nieuw hout kan heel extra smaak meegeven, helemaal als het in een (verwarmde) nieuwe schuur staat die met betere isolatie.

Schotse whiskies kunnen naar mijn idee ook best de langere rijping hebben, juist vanwege het hergebruik, bij glenlivet is de gewone versie na 12jaar nog niet ontwikkeld (alcohol water met een rooksmaakje), en zie dat de distillateur het na de gewone rijping nog 3 jaar "op smaak laat brengen" in nieuwe Frans hout. dat is een wereld van verschil.

[WhiskyNotes]

Persoonlijk ben ik niet zo'n liefhebber van jonge, extreme whisky. Want dat is wat je krijgt als je whisky op korte termijn erg veel smaak laat opnemen: extreme whisky, hetzij met agressieve turf, hetzij met agressieve sherry. Ik denk aan de recente Ledaigs waarvan je ofwel een grote voorstander bent, ofwel een tegenstander.

De kwaliteit van de whisky zelf zal er in dat geval ook minder toe doen, want je krijgt vooral externe smaken en geuren. Anders gezegd: wie een slecht geuren en smaken kan onderscheiden, is goed af met een jonge whisky - kost minder en je koopt een bommetje. Wie daarentegen complexe, meer intellectuele whisky verkiest, kijkt beter uit naar iets oudere whisky. Het hangt er maar vanaf hoe je kwaliteit interpreteert.

[WhiteMonkey]

De kwaliteit van de whisky zelf zal er in dat geval ook minder toe doen, want je krijgt vooral externe smaken en geuren. Anders gezegd: wie een slecht geuren en smaken kan onderscheiden, is goed af met een jonge whisky - kost minder en je koopt een bommetje. Wie daarentegen complexe, meer intellectuele whisky verkiest, kijkt beter uit naar iets oudere whisky. Het hangt er maar vanaf hoe je kwaliteit interpreteert.

Jim Murray geeft aan dat volgens hem het destillaat van de Ledaig van BBR (cask 900008)niet goed is en dat dit enigzins verbloemd wordt door de sterke sherry en turfsmaak.

Ik denk dat het niet zozeer een kwestie van slecht smaken en geuren kunnen onderscheiden is, als wel wat je van een whisky verwacht. Net zoals men sommige mensen soms zin hebben in extremer eten (bijv. de scherpte van thais/indiaas/koreaans) kan ik me voorstellen dat men soms erg gelukkig wordt van een ongecompliceerde whisky, die redelijk simpel is qua smaak dimensie. Dat hoeft volgens mij ook nog niet te betekenen dat ondanks dat er maar 1 overheersende smaak is er voldoende anders te proeven en ruiken is.

Verder wat bedoel je precies met een "meer intellectuele whisky"?

[WhiskyNotes]

Het soort whisky die een ganse avond in je glas kan blijven zitten zonder dat je het gevoel krijgt dat je hem kunt doorgronden. Een dram met verschillende lagen en soms een oneindige resem aroma's, zoals een film die je meermaals wil zien om hem te begrijpen. Daartegenover staat voor mij "kaarterswhisky", die lekker wegdrinkt zonder dat je er al te veel aandacht aan wil / moet schenken.

[GastheerG]

Ik denk dat het niet zozeer een kwestie van slecht smaken en geuren kunnen onderscheiden is, als wel wat je van een whisky verwacht.

+1
Heb ik in verschillende topics al wat over geroepen. Om m'n tanden te poetsen neem ik geen malt van 100 Euro
Maar het is wel precies waar het om gaat. In welk de situatie geniet je het meest van welk type whisky.

Verder wat bedoel je precies met een "meer intellectuele whisky"?

Ik ben blij dat een ander het vraagt. Sinds dit gepost is loop ik met de nodige vertwijfeling rond. Intellectuele whisky????
Een master blender kan intellectueel zijn, een importeur van whisky kan intellectueel zijn. Met een beetje mazzel kan een drinker intellectueel zijn.
Een whisky kan dat natuurlijk NOOIT zijn.
Overigens zit er een tegenspraak in de uitleg die nu gegeven wordt. Wat er beschreven wordt is complexe whisky terwijl werkelijke intellect niet complex is maar uitblinkt in eenvoud.

[p_froes]

Complex , intellectueel ... a fin, we begrijpen elkaar.

[johan brugge]

Tja, een goed verstaander heeft maar een half woord nodig hè, zoals wij dat zeggen.