Dailuaine 27yo 1983/2011, 50% for Asta Morris. Refill sherry hogshead AM004, fles 60 van 248.
Uiterlijk: Donker messing kleurig met een amber teint. Hij plakt dik aan en het duurt lang voordat er zich smalle traantjes beginnen te vormen.
Geur: In eerste instantie een ingetogen neus en vrij delicaat. Blijft door ontvouwen ook met enkele druppels water. Zowel floraal als fruitig. Diverse bloemen geuren, bittere sinaasappel (marmelade)/mandarijn, was en vernis, citrus, honing en ook wat kruidigheid. Subtiel hout en leer.
Smaak: Olie-achtig en eerst iets zoet en heel filmend om dan te ontvouwen als sappig fruit en zacht peperig maar niet scherp (gember). Sinaasappel, met wat koffie, hout en laurier.
Afdronk: Wat zilt en een bittertje dat zich vreemd genoeg lang in de hele mondholte manifesteert. Gemiddeld lang.
Complexe whisky met een fijn parfum. Een aantal aroma's kan ik nog niet goed thuisbrengen. Ik ben benieuwd hoe en of deze nog ontwikkeld nu de fles geopend is. Ik denk het namelijk wel.
Score 89 á 90. Toch wel een topper met een heel eigen signatuur. Met 50° heeft deze geen water nodig.
Dit is een van die drams waardoor ik besloten heb toch
af te stappen van mijn cognacglas ! Het geeft dan té veel luchtjes zoals vernis, viltstift. Niet onplezierig maar wel té overheersend terwijl dat in b.v. een Portglas of
Glencairn glas allemaal veel milder is en aangenamer geuren de boventoon voeren.