10 jaar oud. Cask strenght op 55,3 %.
Uit de Smallbatch release (OB).
Batch 1 2009. Gelimiteerde oplage van 12.000 flessen.
Kleur: Hoewel de schrijver van het etiket van mening is dat het een lichte zomerse gouden kleur heeft, ben ik zelf van mening dat het toch eerder wat donkerder naar een volgouden kleur neigt. Tenminste ik zou de kleur in de fles niet als licht willen typeren. Als je hem in het glas (een brede tulp van bowmore....
Neus: Geen sterke geur. Hij moet blijkbaar even los komen. Een lichte jodium geur, wel wat zilter dan mijn andere bowmores ( legend en de normale 12 jaar oude). Naar verluidt hebben de vaten vlak bij het water gelegen en dat schijnt extra invloed te hebben. Verder ook een beetje sinasappel. Een zeer prettige geur.
Smaak: Vrij fruitig, maar dan eerder ergens in de buurt van een sinasappel (alweer) dan bij een citroen. Toch wel gewoon turf en zout zoals een islay (verwacht wordt te zijn) doorgaans is, maar dan wel iets gemoedelijker en rollender en minder hakkend in de mond. Hij smaakt gekgenoeg wel om door te drinken en dat heb ik niet zo heel vaak met whisky`s met dit alcoholvolume.
Afdronk: Intens, aanhoudend en warmmakend.
Overige opmerkingen: Volgens mij is deze gelimiteerde oplage van 12.000 flessen eigenlijk wel een fors aantal
)Ik kreeg hem van collega`s voor mijn verjaardag en ze kozen hem uit, omdat hij (bij de plaatselijke slijter) nieuw was. Hoewel het een botteling van eind 2009 schijnt te zijn, had ik hem zelf ook nog nooit eerder gezien. Maar goed, bowmore heeft natuurlijk wel meer op de markt gezet (zoals de meeste islay-distillers doen tegenwoordig).
Het is een hele aardige doordrinker en hij komt heel licht en toegankelijk over.
Ik heb wel eens mindere verjaarskadotjes gekregen

Nou moet ik geloof ik ook een score toekennen. Ik geef hem een ruime 8.
Dat klinkt (gezien de gemiddeld uitgedeelde cijfers) misschien wat laag, maar ik hoop in de toekomst nog veel betere en mooiere drammetjes te mogen proeven.




