Uit het hartDoordat het publiceren van materiaal zo laagdrempelig is geworden en vrijwel iedereen met een computer en toegang tot internet zijn of haar gedachtenspinsels het web op kan sturen, daalt daarmee automatisch het gehalte van de taal, of dat nu Engels, Nederlands of wat dan ook is. Niet alleen qua spelling, maar ook qua inhoud. Die trend zet zich overigens ook voort op andere media, zoals televisie en krant.
De een ziet dit als verloedering, de ander als natuurlijke evolutie. Zoveel meningen, zoveel smaken. Het lijkt net whisky, whiskey, whisky's, whiskies, whiskey's of whiskeys.
Ik schrijf in het Engels-Engels, het Amerikaans-Engels en het Nederlands. Dan ligt het gevaar van spellingsfouten constant op de loer. Doordat ik een heel goede redacteur aan mijn zijde heb, worden die fouten tot een minimum beperkt. Maar ik maak ze nog steeds.
Als auteur sta je tijdens het schrijven in de creatieve stand of in de censuurstand. De eerste situatie is een flow waarbij je je alleen maar wilt uitdrukken en niet geïnteresseerd bent in de juiste spelling. De tweede is een situatie waarbij je je zojuist geschreven werk onder de loep neemt en corrigeert, bijstelt. Dat blijft subjectief. Daarom is een externe redacteur zo belangrijk voor een auteur.
Internet is vluchtig en nodigt uit om meteen maar je gedachtenspinsels op het web te kieperen. Reflectie en redactie zijn spaarzaam. Ook dat lijkt een trend te zijn.
Ben ik daar blij mee? Ik ben met taal opgevoed, heb Engels gestudeerd en houd enorm van taal. Een deel van mij lijdt pijn bij het zien van de afkalving van hetgeen ik mooi vind. Een ander deel zegt dat het een verschijnsel van de tijd is en dat ik dat maar te accepteren heb. Honderd jaar geleden vond de liefhebber whisky
zoo lekker en nu is het nog maar
zo (en volgens sommigen zo-zo).
Bij het schrijven en vertalen van whisky-artikelen gebruik ik bij voorkeur de Engelse vervoegingen: dus whiskies ipv whisky's, omdat ik vind dat je een leenwoord (uit een andere taal) ook in die andere taal moet vervoegen, los van wat het Groene of Witte Boekje voorschrijft. Da's dus een persoonlijke voorkeur. Ik kan whisky nu eenmaal niet vertalen als gedistilleerd gerstenat, dat stuit me tegen de borst. Anders is het als je een goed alternatief in je moerstaal hebt. Een washback kan vertaald worden als gistkuip. Maar om nu het woord 'distillery' te gebruiken in een Nederlands stuk, dat vind ik wel echt storend. We hebben daarvoor het prachtige 'distilleerderij' of, voor de afwisseling (whisky)stokerij.
Redacties van bladen halen mijn voorkeuren er vaak weer uit, want zij hanteren hun eigen spellingsvoorschriften. Daardoor kan het voorkomen dat in het ene artikel van mijn hand 'whiskies' staat en in het andere 'whisky's'. Daar heb ik de hand niet meer in.
Ten slotte: niemand is onfeilbaar en het belangrijkste is dat je elkaar begrijpt. Voor mij is schrijven een vak, een beroep waar ik mijn brood mee verdien. Voor veel mensen is schrijven een hobby, een tijdsverdrijf. Er zijn ook veel meer amateurs dan professionals, net zoals in de sport. Van een amateur-tennisser verwacht je ook geen grand slam titel, dus van de amateur-auteur hoef je ook geen perfecte spelling of volmaakt taalgebruik te verwachten.
Op de volgende whisky en het volgende whiskyboek (of is het whisky-boek)
Geolocaties
Evenementen kalender
onze startpagina hulp-Index
Literatuur pagina
Welkom & quick start!
Whisky Weetje van de Week
door 
(bij gebrek aan een Nederlands vlaggetje)
) mensen. Kijk, een naam als Laphroaig goed leren schrijven... dat kun je leren (en laat m.i. zien respect te hebben, ondanks dat het moeilijk is).
